ใบหน้าของปรมาจารย์หวินฉีเองก็เกิดอาการตื่นตกใจขึ้นมาไม่น้อยเพลิงปราณของหลงเฉินนั้นแข็งแกร่งกว่าครั้งก่อนที่เจอกันอย่างมากมายหลายเท่าตัวนัก
“ฮาฮาข้าบอกพวกเจ้าแล้ว พี่หลงย่อมไม่มีปัญหาอันใดอย่างแน่นอน พวกเจ้าดูเพลิงที่กำลังปะทุอยู่บนฝ่ามือของเขาสิ” เจ้าอ้วนกล่าวออกด้วยความดีอกดีใจอย่างถึงที่สุด
นี่เป็นครั้งแรกที่ซือเฟิงและพวกพ้องได้เห็นหลงเฉินรวบรวมเพลิงปราณขึ้นมาความประหลาดใจบังเกิดขึ้นในก้นบึ้งของหัวใจอยู่ไม่น้อยเลยนี่จึงพิสูจน์ได้ว่าหลงเฉินนั้นเป็นศิษย์ผู้หลอมโอสถผู้หนึ่งแล้วจริงๆ
แม้ว่าปราณเพลิงของหลงเฉินจะทำให้ผู้คนตกตะลึงในพลังอันแรงกล้า และทำให้พวกเขาคลายข้อสงสัยที่ว่าเขาเป็นศิษย์ผู้หลอมโอสถอย่างแท้จริงแล้วแต่เมื่อได้เห็นการควบคุมเพลิงของหลงเฉินในขณะนี้แล้วกลับวิตกกังวลกันขึ้นมายกใหญ่
ระยะเวลาเพียงแค่สองเดือนจะทำให้ผู้ไร้ประโยชน์กลายเป็นศิษย์ผู้หลอมโอสถได้เลยอย่างนั้นหรือ? ผู้คนมากมายอดไม่ได้ที่จะทอประกายแววตาอันเจิดจ้าไปยังปรมาจารย์หวินฉีที่กำลังนั่งอยู่ในปะรำพิธีอย่างเต็มเปี่ยมไปด้วยความเลื่อมใส
