เพียงหลงเฉินได้เห็นการปรากฏตัวของชายร่างผอมที่สวมอาภรณ์ยาวนั้นก็สัมผัสได้ทันทีว่าเขานั้นมีความไม่ลงรอยกันกับปรมาจารย์หวินฉีถึงแปดเก้าส่วนเลยทีเดียว ยิ่งไปกว่านั้นเขาจะต้องมีส่วนเกี่ยวข้องกับการตายของภรรยาของปรมาจารย์หวินฉีอย่างแน่นอน
วันนี้ชายผู้นั้นได้มุ่งเป้าไปที่ปรมาจารย์หวินฉีโดยเฉพาะโดยใช้เซี่ยปายฉือเป็นตัวกระตุ้น หลงเฉินที่เข้าใจได้ถึงตอนนี้ก็เริ่มปะทุเพลิงพิโรธขึ้นมาในใจอย่างไม่อาจทราบสาเหตุได้
ถึงแม้ว่าหลงเฉินจะติดตามปรมาจารย์หวินฉีมาได้ไม่นาน แต่ก็พอจะมองออกว่าขณะนี้ปรมาจารย์หวินฉีกำลังเก็บอาการให้นิ่งสงบเอาไว้ ให้ยังคงสถานะของบุคคลที่น่านับถือของผู้คนทั้งหลาย หลังจากที่ถูกเล่นด้วยวาจาอันหยาบคายเช่นนั้นเขาก็ได้พูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบอีกเช่นเคย
“ก็แค่เฒ่าชราที่ไร้เรี่ยวแรง ร่างกายเหมือนขาดสารอาหารเสียจนไม่เห็นกล้ามเนื้อ ในสมองของเจ้าคงจะคิดถึงแต่เรื่องต่ำทรามเช่นนั้นตลอดเลยสินะ หากตายไปก็คงจะตายคาเรือนร่างของหญิงสาวอย่างนั้นกระมัง”
