หลังจากที่ชายผู้นั้นได้ต้านเพลงเท้าของหลงเฉินเอาไว้ ก็ยิ่งเกิดความโกรธจนโลหิตเดือดพล่านไปทั่วทั้งร่าง บังเกิดกลุ่มไอร้อนแห่งการสังหารขึ้นมาอย่างรุนแรงและโหดเหี้ยม เขาพุ่งหมัดฝ่าอากาศออกไปหมายที่จะให้หลงเฉินตายด้วยคมหมัดนั้นอย่างไม่มีชิ้นดี
ภายในแววตาของหลงเฉินเองก็ปรากฏรังสีสังหารสะท้อนกลับไปเช่นนั้น เขาหมายที่จะปะทุพลังทั้งหมดออกมาทว่าเพียงเสี้ยววินาทีนั้นกลับมีความคิดหนึ่งวูบเข้ามา
“พลังวัวคลั่ง”
หลงเฉินตะโกนออกมาเสียงดังสนั่น พลางก็ออกหมัดข้างหนึ่งพุ่งไปด้านหน้าปะทะเข้ากับร่างของชายผู้นั้นจนลอยกระเด็นออกไปไกลนับหลายสิบลี้ กลางทรวงอกของเขามีคราบโลหิตไหลซึมออกมา
จากนั้นเพลงหมัดของชายผู้นั้นก็ซัดกลับมาจนทำให้หลงเฉินลอยกระเด็นออกไปอีกทางหนึ่งเช่นกัน หลงเฉินกำลังจะเข้าจู่โจมอีกครั้ง แต่ก็ยับยั้งเอาไว้เมื่อเริ่มสังเกตเห็นเงาร่างของผู้คนมากมายที่กำลังรายล้อมพวกเขาอยู่ คนเหล่านั้นมีสีหน้าตกใจอย่างเห็นได้ชัด
“ชิ เจ้าหนู ครั้งหน้าข้าจะต้องเอาชีวิตของเจ้าให้ได้” ชายผู้นั้นจ้องมองไปยังใบหน้าที่ซีดเซียวของหลงเฉิน จากนั้นก็หันหลังแล้วเดินลับหายไปอย่างรวดเร็วจนหลงเฉินเองก็ยังประหลาดใจ
