หลงเฉินพบว่าการควบคุมสภาวะพลังลมปราณบนฝ่ามือของฉู่เหยานั้นจัดอยู่ในระดับที่แข็งแกร่งอย่างมาก หากเทียบกับยอดฝีมือพลังยุทธ์ก่อโลหิตแล้วถือได้ว่าแข็งแกร่งกว่าหลายเท่านัก
ภายในใจของฉู่เหยาเกิดความชื่นชมต่อหลงเฉินอยู่ไม่น้อยเลย ปรากฏสีแดงก่ำขึ้นมาบนใบหน้าตลอดมาดั่งบุปผาแรกแย้มในเดือนสาม ความงดงามที่ไม่อาจหาสิ่งใดมาเปรียบได้
หลงเฉินเกิดความเป็นห่วงขึ้นมาภายในใจเกี่ยวกับพลังลมปราณทั้งเก้าสายที่ดูดซึมพลังภายในจุดตันเถียนของฉู่เหยามานานหลายปีจนทำให้เกิดความแข็งแกร่งขึ้นมาถึงเพียงนี้
หากคิดที่จะทลายออกแล้วเบิกมันออกมาก็น่าเสียได้อย่างยิ่ง เพราะสิ่งนั้นสามารถทำให้ฉู่เหยาเข้าสู่ระดับพลังขั้นก่อโลหิตได้อย่างง่ายดาย อีกทั้งยังสามารถใช้ฝึกยุทธ์เพิ่มขึ้นได้อีก
หลังจากที่หลงเฉินได้เรียนรู้หมัดทลายวายุแล้ว เขาก็ได้ล้วงเอาขวดโอสถเหลวออกมาขวดหนึ่ง “ของเหลวนี้ใช้ง่ายอย่างยิ่ง เพียงนำมันพอกบนใบหน้าก็สามารถเปลี่ยนแปลงหน้าตาได้จนถึงสิบสองชั่วยาม แสนสะดวกอย่างยิ่ง”
