หลงเฉินค่อยๆ ไหลเวียนพลังแห่งจิตวิญญาณลึกเข้าไปยังจุดตันเถียนของฉู่เหยา ตรวจสอบสภาพภายในของจุดตันเถียน ถึงกับทำให้ผู้ที่มีจิตใจอย่างแน่วแน่อย่างหลงเฉินถึงกับทอสีหน้าปั้นยากออกมา
“เป็นอะไรไป?” ฉู่เหยาถามขึ้นเมื่อเห็นใบหน้าที่กังวลของหลงเฉิน แววตาคู่นั้นเต็มเปี่ยมไปด้วยความเจ็บปวด นางจึงอดไม่ได้ที่จะแสดงความเป็นห่วงขึ้นมา
ที่ทำให้หลงเฉินคับแค้นใจอย่างถึงที่สุด นั่นก็เป็นเพราะว่าภายในจุดตันเถียนของฉู่เหยาได้มีพลังลมปราณอันแสนประหลาดทั้งหมดเก้าสายกำลังถูกผนึกตายเอาไว้อยู่
พลังลมปราณทั้งเก้าชนิดนั้นคล้ายกับผืนแผ่นดินที่มีพื้นที่กว้างใหญ่ไพศาลผืนหนึ่งอันอุดมไปด้วยเหล่าต้นกล้าทั้งหมดเก้าชนิด จนทำให้เกิดความละโมบที่จะดูดซับพลังลมปราณของฉู่เหยาเอาไว้
ไม่แปลกใจเลยที่พลังลมปราณของฉู่เหยานั้นทั้งวุ่นวาย ทั้งมีขนาดเล็กถึงเพียงนี้ แท้จริงแล้วนางก็เป็นเฉกเช่นเดียวกับหลงเฉินที่ถูกผู้อื่นกระทำมาก่อน
