“อาหมาน หลังจากนี้เจ้าก็มาติดตามข้าก็แล้วกัน ข้าจะไม่ทำให้เจ้าอดตายอย่างแน่นอน” หลงเฉินรู้สึกเห็นใจอาหมานขึ้นมาอย่างที่สุด
คนที่เก่งกาจต่างก็มีความเก่งกาจในด้านของตนอยู่ คนที่ลำบากต่างก็มีความลำบากเป็นของตนเองอยู่เช่นกัน ถึงแม้ว่าฐานะของทั้งสองจะต่างกัน แต่ว่าในด้านของความยากลำบากลับไม่แตกต่างกันเลย หลงเฉินเพียงแค่รู้สึกถูกชะตาด้วยก็เท่านั้น
ระหว่างที่ทั้งสองคนกำลังเดินออกมาจากตรอกที่มุ่งสู่ถนนใหญ่อยู่นั้น ก็ได้เกิดเสียงร้องโหวกเหวกอย่างตกใจดังขึ้นมา เงาของรถม้าคันหนึ่งกำลังพุ่งเข้ามาใกล้
รถม้าคันนั้นประดับตกแต่งอย่างสวยหรู มีจามรีโลหิตตัวหนึ่งลากรถอยู่ทางด้านหน้า จามรีเป็นสัตว์ประหลาดมนตราระดับหนึ่ง รถม้าคันนี้วิ่งมาตามท้องถนนโดยไม่ได้สนใจผู้คนที่อยู่ข้างทางเลยแม้แต่น้อย
เด็กสาวอายุห้าหกขวบกำลังวิ่งเล่นอยู่บนถนน ทันใดนั้นก็ได้หันไปเจอจามรีโลหิตขนาดใหญ่ตัวนั้นแล้วร้องเสียงดังด้วยความตกใจจนลืมที่จะหลบไปให้พ้นจากตรงนั้น เหมือนกับว่ารถม้าคันนั้นเป็นเพชฌฆาตจะมาคร่าชีวิตไปอย่างไรอย่างนั้น
