ขณะนี้กลับถูกเหยียบย่ำสิ่งที่เป็นดั่งความภาคภูมิใจที่สุดของเขาราวกับสิ่งที่ได้ทุ่มเทกระทำมานั้นแสนไร้ค่า จนเขาไม่อาจหยุดยั้งจิตสังหารที่แรงกล้าขึ้นมาอย่างมหาศาล
“หลงเฉิน อย่าได้บีบบังคับให้แม่ทัพอย่างข้าต้องสังหารเจ้านะ” ชายผู้นั้นกัดฟันกรอด แล้วใช้มือกุมไปยังฝักดาบที่คาดอยู่ที่เอว
“หากเจ้ากล้าชักดาบยาวนั้นออกมา ข้าจะทำให้ศีรษะของเจ้าหล่นลงสู่พื้นเอง”
หลงเฉินยืนเอามือไพล่หลัง สายตาจ้องมองไปยังชายผู้นั้น การเอื้อนเอ่ยวาจาของเขานั้นช่างหนักแน่นจนศัตรูอาจพ่ายไปได้กว่าครึ่ง เสียงที่ออกมาแม้จะไม่ดังมากแต่กลับแฝงเอาไว้ด้วยพลังแห่งความเชื่อมั่นของผู้ที่แข็งแกร่งยิ่งกว่า
“หาที่ตาย”
ชายวัยกลางคนไม่อาจอดกลั้นความท้าทายของหลงเฉินได้อีกแล้ว เขากดฝ่ามือลงไปที่หลังม้าพลันสะบัดตัวแล้วกระโจนลงมาดั่งอินทรีโผบินในเวหา เดินมุ่งตรงมาทางหลงเฉินแล้วปล่อยหมัดที่เต็มไปด้วยพลังแห่งการทำลายล้างออกมาทันที
เมื่อได้เห็นการไหลเวียนสภาวะโลหิตทั่วร่างที่ปล่อยกระแสโลหิตอันเย็นเฉียบขุมหนึ่งออกมา ก็สามารถบ่งบอกได้ว่านี่เป็นพลังฝีมือของผู้ที่อยู่ในขอบเขตขั้นก่อโลหิตแล้ว
