เมื่อได้มองตามแผ่นหลังของทั้งสองคนที่กำลังเดินจากไป ทุกผู้คนที่เดิมทีกำลังทำใช้พลังเพลิงโอสถในการหลอมโอสถอยู่ในห้องโถงใหญ่ต่างก็ตกอยู่ในความฉงนสงสัย
“ให้ตายเถิด ไม่ต้องทำการทดสอบ อีกทั้งยังเข้าไปทำการวัดพลังได้ในทันทีอย่างนั้นหรือ?”
“เป็นเช่นนี้ไปได้อย่างไร เขาคงจะไม่ใช่เป็นญาติคนสนิทของปรมาจารย์หวินฉีหรอกนะ”
“ญาติมารดาเจ้าสิ เจ้าหนูนั่น ไม่ใช่เจ้าคนไร้ประโยชน์หลงเฉินที่เลื่องชื่อแห่งจักรวรรดิหรอกหรือ?”
ผู้คนนับสิบที่อยู่ในห้องโถงใหญ่ตอนนี้กระซิบกระซาบกันอย่างหาคำตอบไม่ได้ ปกติหากมาเข้ารับการทดสอบการเป็นผู้หลอมโอสถนั้น ตามกฎระเบียบแล้วจะต้องนำสมุนไพรมาใช้ในการสอบเองชุดหนึ่งจึงจะสามารถเข้ารับการทดสอบได้
แต่ทว่าหลงเฉินกลับสามารถข้ามขั้นตอนเช่นนี้ไปได้จึงได้ทำให้พวกเขารู้สึกว่าไม่ยุติธรรม แต่ว่าก็ไม่อาจทำอะไรได้
สถานที่แห่งนี้คือสภาผู้หลอมโอสถอันสูงส่ง ไม่ว่าผู้ใดก็ไม่กล้าที่จะแม้แต่ผายลมออกมา ทำได้แค่เพียงเก็บความไม่พอใจเอาไว้ให้อยู่ในก้นบึ้งของหัวใจเท่านั้น
ภายในชั้นใต้ดินของสภาผู้หลอมโอสถแห่งหนึ่ง ปรมาจารย์หวินฉีชี้ไปยังบ่อน้ำใสที่อยู่ทางด้านหน้าแล้วกล่าว “เจ้าจงกระตุ้นเพลิงออกมา”
