หลงเฉินพยักหน้ารับ แล้วก็ยื่นมือออกไปข้างหนึ่ง เปลวเพลิงถูกก่อรวมขึ้นทีละน้อย เขาค่อยๆ จุ่มมันลงไปบนผิวน้ำใส
ผิวด้านบนในบ่อน้ำใสปรากฏรอยย่นเป็นคลื่นต่อเนื่อง ปรมาจารย์หวินฉีเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบ “เพลิงโอสถขั้นอนุระดับต่ำ ก็ยังถือว่ามีคุณสมบัติที่จะผ่านไปได้อยู่”
เพลิงโอสถแบ่งออกเป็นขั้นสวรรค์ พิภพ มหัศจรรย์ และอนุอีกสี่ขั้น แต่ละขั้นจะแบ่งออกเป็นสามระดับคือ สูง กลาง ต่ำ เพลิงโอสถของหลงเฉินเป็นสิ่งที่ก่อรวมขึ้นมาได้ด้วยตนเอง ทั้งยังไม่ได้มาจากสัตว์เพลิง หรือจากเพลิงแห่งฟ้าดิน หากอยู่เพียงขั้นอนุระดับต่ำก็ถือว่าน่าพึงพอใจเป็นอย่างยิ่งแล้ว
จากนั้นเขาพาหลงเฉินมายังด้านหน้าของสระน้ำสายหนึ่ง สระน้ำมีความลึกเพียงแค่ครึ่งเชียะเท่านั้น ที่ใต้สระเต็มไปด้วยไข่มุกสีสันสดใสอยู่หลายร้อยเม็ด
“ไหลเวียนพลังแห่งจิตวิญญาณของเจ้า ดูว่าเจ้าจะสามารถทำให้ไข่มุกลอยขึ้นมาอยู่บนผิวน้ำได้หรือไม่”
