ผู้คนที่อยู่ทางด้านล่างเวทีต่างก็ชมดูจนเกิดรอยยิ้มขึ้นมา หลี่เฮ่าผู้นี้เมื่อครั้งที่แล้วได้พลาดท่าครั้งใหญ่ไปเป็นเพราะยังไม่ทันได้ไหลเวียนพลังที่แท้จริงคุ้มครองร่าง ก็ต้องถูกหลงเฉินลอบทำร่ายจนสำเร็จภายในครั้งเดียวไปก่อน ครั้งนี้เขาจึงได้กระตุ้นพลังคุ้มครองขึ้นมาตั้งแต่แรก
ถึงแม้จะเป็นเพียงขั้นขอบเขตพลังก่อรวม พลังลมปราณไม่อาจที่จะใช้ออกมายังภายนอกร่างกายได้ แต่ว่าการไหลเวียนพลังลมปราณเพื่อคุ้มครองร่างของพวกเขาก็ทำให้คนธรรมดายากที่จะทำอันตรายต่อพวกเขาได้แล้ว
หลี่เฮ่าได้เริ่มเตรียมการป้องกันเอาไว้แล้ว บนใบหน้าแฝงเอาไว้ด้วยรอยยิ้มอันชั่วร้าย ถีบตัวพุ่งตรงไปหาหลงเฉินอย่างรวดเร็วปานสายฟ้าหมายจะใช้มือทั้งสองข้างคว้าตัวเขาให้สำเร็จ
เขาเผยกรงเล็บทั้งสองข้างที่เต็มเปี่ยมไปด้วยพลังลมปราณอันแข็งแกร่งไม่ต่างไปจากเหล็กกล้า หากเป็นเพียงคนธรรมดาถูกจับคว้าเอาไว้ กระดูกหัวไหล่คงจะถูกบดขยี้จนแตกละเอียด
“เยี่ยม หลี่เฮ่า รีบล้างความอับอายนี้ไปเสียเถิด”
