ซือเฟิงเป็นคนโอหังถือดี ไม่ชมชอบการรุมแบบหมาหมู่ ในหมู่บุตรขุนนางทั้งหมดเขาถือได้ว่าเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุด อีกทั้งยังมีร่างกายที่สูงใหญ่ เพียงแค่ได้พบเจอก็ทำให้ผู้อื่นรู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาได้แล้ว
ช่วงเวลานั้นทุกคนก็ได้ตกอยู่ในความเงียบสงัด ทั่วทั้งภายในหอศึกษาอักษรมีเพียงเสียงร้องโอดครวญอย่างเจ็บปวดของโจวเย้าหยาง
“พวกเจ้ากำลังทำอะไรกันอยู่หรือ?”
จู่ๆ เสียงเกรี้ยวกราดเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นมาจากที่ไกลๆ ชายชราผู้หนึ่งกำลังเดินตรงดิ่งมายังเหล่าฝูงชน กลุ่มคนต่างเปลี่ยนสีหน้าเป็นหวาดกลัวขึ้นมาพร้อมกัน และมองไปทางด้านชายชราผู้นั้น
ชายชราผู้นั้นเป็นอาจารย์ผู้สอนอยู่ภายในตึกศึกษาอักษร เป็นนักปราชญ์ผู้หนึ่ง กล่าวกันว่าเป็นผู้ชำระเหล่าขุนนางกังฉินมีนิสัยสำรวมและมีความเที่ยงธรรม
“ทะเลาะวิวาทกันภายในของตึกศึกษาอักษร ตามกฎระเบียบแล้วจะถูกกักบริเวณเป็นเวลาหนึ่งเดือน พวกเจ้าอยากจะลองดูอย่างนั้นหรือ?” ชายชราผู้นั้นกล่าวเสียงเรียบ
