ที่ดูเย่อหยิ่ง เดินเข้ามาพร้อมพัดจีบในมือ เขาแต่งกายด้วยชุดคลุมนักปรุงยาสีขาวขลิบทองที่หรูหรา ข้างกายมีศิษย์สาวสวยเดินขนาบข้างคอยพัดวีให้
ฮันเฟิง คือศิษย์เอกของเจ้าหอโอสถ (คนละคนกับผู้อาวุโสหลิว) และที่สำคัญ… เขาเป็นคนสนิทของ เฟิงหยุน
ฮันเฟิงเดินตรงเข้ามาที่โต๊ะลงทะเบียน สายตาของเขาจับจ้องมาที่หลงเฉินทันที แววตาที่ยิ้มแย้มเมื่อครู่เปลี่ยนเป็นเย็นชาและดูถูกเหยียดหยาม
“โอ้… นึกว่าใคร ที่แท้ก็ศิษย์น้องหลงเฉินผู้โด่งดัง” ฮันเฟิงหุบพัดดัง พรึ่บ เดินเข้ามาประชิดตัวหลงเฉิน
“ได้ข่าวว่าเจ้าเพิ่งก่อเรื่องงามหน้าไว้ที่โรงอาหาร... นึกไม่ถึงว่านอกจากจะเก่งเรื่องใช้กำลังป่าเถื่อนแล้ว ยังมีความกล้าที่จะมาเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของนักปรุงยาถึงที่นี่”
หลงเฉินวางพู่กันลง ชายตามองฮันเฟิงเล็กน้อย
“เหยียบย่ำ?” หลงเฉินเลิกคิ้ว “ข้าแค่มาลงแข่ง… แต่ถ้าการที่ข้าชนะมันจะไปเหยียบย่ำหน้าใครบางคนเข้า ข้าก็ต้องขออภัยล่วงหน้า”
“ชนะ?” ฮันเฟิงหัวเราะลั่นราวกับได้ยินเรื่องตลกที่สุดในสามโลก “ฮ่าๆๆ! เจ้าคิดว่าจะชนะข้า? ฮันเฟิงผู้นี้?”
ฮันเฟิงโน้มตัวลงมากระซิบข้างหูหลงเฉิน เสียงของเขาลดต่ำลงจนเต็มไปด้วยจิตสังหาร
“ฟังให้ดีนะไอ้
