คนบ้านนอก... ศิษย์พี่เฟิงหยุนฝากความคิดถึงมาให้เจ้า”
“เขาสั่งข้ามาว่า… ในการประลองวันนี้ อย่าให้เจ้าได้มีโอกาสเดินลงจากเวทีแบบครบ 32 ประการ ให้ระเบิดเตาใส่หน้าเจ้าจนเสียโฉม หรือไม่ก็ทำให้เจ้ากลายเป็นคนพิการธาตุไฟเข้าแทรกไปซะ”
“สนามประลองปรุงยา… อุบัติเหตุเกิดขึ้นได้เสมอนะ ศิษย์น้องหลง”
ฮันเฟิงตบไหล่หลงเฉินเบาๆ แสยะยิ้มอำมหิต แล้วเดินผละออกไปท่ามกลางเสียงเชียร์ของเหล่าศิษย์ที่โง่เขลา
หลงเฉินปัดไหล่ตัวเองตรงที่ถูกตบ ราวกับปัดสิ่งสกปรก
“อุบัติเหตุงั้นรึ…” หลงเฉินพึมพำ มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มที่น่ากลัวยิ่งกว่าปีศาจ “ขอบคุณที่แนะนำ… ข้าจะจำไว้ใช้กับเจ้า”
…
“เริ่มการประลองได้!”
เสียงฆ้องดังสนั่น หง่างงง! สัญญาณเริ่มการแข่งขันดังขึ้น
ผู้เข้าแข่งขันทั้ง 50 คนประจำที่หน้าเตาหลอมของตนเอง กติการอบแรกคือ “การสกัดบริสุทธิ์” ผู้เข้าแข่งขันต้องสกัดสมุนไพรพื้นฐาน 10 ชนิดให้เหลือเพียงของเหลวบริสุทธิ์ภายในเวลา 1 ก้านธูป ใครทำความบริสุทธิ์ได้สูงสุดและเร็วที่สุดจะผ่านเข้ารอบ
“ฟู่!”
เสียงจุดไฟดังขึ้นพรึ่บพรั่บไปทั่วลานประลอง เปลวไฟหลากสีสันลุกโชนขึ้นใต้เตาหลอม
แต่สิ่งที่ดึงดูดสายตาที่สุดคือเปลวไฟของฮันเฟิง
“วูบ!”
เปลวไฟสีน้
