ออกเป็นสองฝั่งด้วยความตกใจ รถม้าหรูหราที่ประดับด้วยทองคำและหยกวิ่งตะบึงเข้ามาโดยไม่ชะลอความเร็ว ฝุ่นตลบอบอวลไปทั่ว
รถม้าหยุดกึกที่หน้าแถว ชายหนุ่มรูปร่างท้วม สวมชุดผ้าไหมราคาแพงปักลายเงิน เดินลงมาจากรถม้าด้วยท่าทางโอหัง ข้างกายมีบ่าวรับใช้หน้าตาหาเรื่องสี่คนคอยแหวกทางให้
“นั่นมัน… ‘คุณชายหลิว’ จากตระกูลการค้าอันดับหนึ่งในเมืองหลวง!”
“ซวยแล้ว… ใครขวางทางมันมีแต่เจ็บตัว”
เสียงซุบซิบด้วยความหวาดกลัวดังขึ้นรอบๆ
หลิวอวิ๋น คุณชายตระกูลหลิว เดินอาดๆ ตรงมาที่จุดลงทะเบียน แซงคิวคนนับร้อยที่ยืนรอกันมาครึ่งค่อนวัน ยามเฝ้าประตูสำนักที่เป็นศิษย์สายนอกเห็นเข้า แทนที่จะห้ามปราม กลับรีบวิ่งเหยาะๆ เข้ามาต้อนรับด้วยรอยยิ้มประจบสอพลอ
“โอ้! คุณชายหลิว! ท่านมาถึงแล้วรึขอรับ เชิญทางนี้เลยขอรับ แบบฟอร์มพิเศษเตรียมไว้ให้ท่านแล้ว!” ยามเฝ้าประตูก้มหัวแทบติดพื้น
หลิวอวิ๋นแค่นเสียงในลำคออย่างพึงพอใจ “ดี… ข้าไม่อยากยืนตากแดดรอกับพวกสวะพวกนี้ รีบๆ จัดการให้เสร็จ ข้าจะรีบเข้าไปพักผ่อน”
เขาเดินตรงเข้าไป แต่ทว่า… มีคนคนหนึ่งยืนขวางทางอยู่
หลงเฉินยืนนิ่งอยู่ที่เดิม ไม่ได้หลบทางให้เหมือนคนอื่น เพราะเขากำลังยืนอยู่หน้าโ
