นตระกูลซะ และถ้าข้ารู้ว่าเจ้าคิดคดทรยศ…”
หลงเฉินปล่อยจิตสังหารเย็นยะเยือกออกมา ปรมาจารย์กู่สะดุ้งโหยง รีบโขกหัวรัวๆ
“ไม่กล้า! ข้าน้อยไม่กล้า! ชีวิตนี้ข้าน้อยขอถวายหัวให้ตระกูลหลงขอรับ!”
หลงเฉินพยักหน้าพอใจ แล้วหันกลับมามองบิดา แววตาที่เคยอำมหิตอ่อนลงเล็กน้อย
“ท่านพ่อ… เมืองหมอกเมฆาแห่งนี้เล็กเกินไปสำหรับข้า ทรัพยากรที่นี่แห้งเหือดหมดแล้ว ข้าจำเป็นต้องออกเดินทาง”
หลงจ้านนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าช้าๆ เขาเข้าใจดี มังกรที่แท้จริงย่อมไม่อาจอาศัยอยู่ในบ่อน้ำตื้นๆ ได้
“เจ้าจะไปที่ไหน?”
“ทิศเหนือ…” หลงเฉินหันหน้ามองออกไปนอกประตู แววตาเป็นประกายมุ่งมั่นและกระหายเลือด “สำนักกระบี่สวรรค์”
“ที่นั่นเป็นแหล่งรวมของยอดฝีมือ และ… ทรัพยากรระดับสูง ข้าต้องการเลือดของผู้แข็งแกร่ง และสมุนไพรวิเศษเพื่อทะลวงเข้าสู่ระดับแก่นแท้”
“ระวังตัวด้วย…” หลงจ้านลุกขึ้นตบไหล่ลูกชาย “จำไว้ว่าตระกูลหลงจะเป็นบ้านให้เจ้ากลับมาเสมอ”
“บ้าน...” หลงเฉินยิ้มบางๆ “ข้าจะกลับมา… แต่ครั้งหน้า ข้าจะกลับมาในนามของผู้ปกครองแผ่นดิน!”
…
ยามอัสดง ดวงอาทิตย์กำลังลับขอบฟ้า ย้อมท้องฟ้าให้เป็นสีเลือด
บนเส้นทางสายเปลี่ยวที่มุ่งหน้าออกจากเมืองหมอกเมฆา ร่างข
