่อนของข้า”
“จะ… เจ้า!” หลิวเหม่ยชะงักไปครู่หนึ่งกับท่าทีที่เปลี่ยนไปราวคนละคน ก่อนจะระเบิดโทสะออกมา “เจ้าลูกนอกคอก! ยังจะมาปากดีอีก! ทหาร! จับตัวมันมาลงโทษโบยร้อยไม้เดี๋ยวนี้!”
เหล่าองครักษ์ขยับตัวเตรียมพุ่งเข้ามา หลงเฉินแสยะยิ้มมุมปาก พลังปราณในร่างที่เพิ่งก่อรากฐานเริ่มโคจรเตรียมพร้อม เขาไม่คิดจะหนี หากต้องฆ่าคนในตระกูลตัวเองเพื่อสั่งสอนหญิงแพศยานี่ เขาก็ไม่ลังเล
“หยุดเดี๋ยวนี้!!”
เสียงตะโกนทุ้มต่ำดั่งฟ้าร้องคำรามดังมาจากทางเข้าเรือน แรงกดดันมหาศาลของยอดฝีมือระดับ “ก่อเกิดขั้นปลาย” แผ่ซ่านปกคลุมทั่วบริเวณ ทำให้เหล่าองครักษ์ต้องหยุดชะงักทันที
ชายวัยกลางคนรูปร่างสูงใหญ่ สวมชุดคลุมสีครามเดินก้าวยาวๆ เข้ามาด้วยใบหน้าเคร่งเครียด คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันจนเป็นปม นี่คือ “หลงจ้าน” ผู้นำตระกูลหลง และบิดาของหลงเฉิน
“ท่านพี่!” หลิวเหม่ยรีบเปลี่ยนท่าทีเป็นบีบน้ำตา “ท่านมาก็ดีแล้ว ดูลูกชายตัวดีของท่านสิเจ้าคะ! เขาทำร้ายพ่อบ้านหม่าจนปางตาย อีกทั้งยังขโมยเงินคลังไป ฮือๆ ท่านต้องให้ความเป็นธรรมกับข้านะเจ้าคะ!”
หลงจ้านปรายตามองภรรยารองด้วยแววตาเหนื่อยหน่าย ก่อนจะหันมามองลูกชายเพียงคนเดียวของตน เขามองสำรวจหลงเฉ