หนึ่ง นี่เป็นสิ่งที่จู่เหรินคนก่อนตระเตรียมทิ้งไว้ให้แก่ใครบางคนในภายหลัง แต่ยังไม่ทันจะได้หลอมสร้าง จู่เหรินคนก่อนกลับหายตัวไปอย่างลึกลับ จากนั้นสนามประลองสัญลักษณ์ศึกก็ปิดตาย”
“มันอยู่ที่ใด?” จั่วม่อพอฟังพลันดวงตาเป็นประกาย สิ่งของที่ยอดคนผู้กล้าแกร่งเช่นนี้ทิ้งไว้ให้แก่คนรุ่นหลัง แน่นอนว่าต้องเป็นสมบัติที่ดี!
ทารกหมอกวิญญาณนิ่งครุ่นคิด “สมควรอยู่ในวังที่พำนักของจู่เหรินคนก่อน เราจะต้องผ่านสี่ตำหนักเข้าไป”
จั่วม่อพอฟัง ก็ไม่เห็นว่ามีอันใดน่าประหลาด ของสำคัญเช่นนั้นสมควรเก็บไว้ในที่พำนักของตนอยู่แล้ว มันเปลี่ยนเป็นถามว่า “เช่นนั้นตอนนี้พวกเราไปยังที่ใด?”
“เราจะไปดักรอเหล่าสหายของท่าน ที่ด้านนอกประตูเข้าสู่สี่ตำหนัก”ทารกหมอกวิญญาณตอบโดยไม่ต้องคิด
ภายใต้การนำทางของเจ้าถิ่นเช่นทารกหมอกวิญญาณ ขบวนของจั่วม่อออกจากห้องโถงหมอกอย่างรวดเร็ว อาคมหวงห้ามชุดเดิมในร่างของทารกหมอกวิญญาณสูญสลายไปตั้งแต่แรก ยามนี้ในร่างมันเพิ่มอาคมหวงห้ามชุดใหม่ที่จั่วม่อจัดตั้งขึ้นด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์วิญญาณมั่น กลับเป็นประโยชน์ต่อมันไม่น้อย หมอกวิญญาณมีการเปลี่ยนแปลงมากมาย ผนวกกับที่ว่ามันคุ้นเคยกับสนามประลองสัญลักษณ์ศึกเป็นอย่างดี ในไม่ช้าทารกหมอกวิญญาณก็นำพาขบวนของจั่วม่อมาถึงปากทางเข้าสู่สี่ตำหนักฤดูใบไม้ผลิ ฤดูร้อน ฤดูใบไม้ร่วงและฤดูหนาว
เห็นประตูสัมฤทธิ์สี่บานตั้งตระหง่าน แต่ละบานสลักไว้ด้วยลวดลายที่บ่งชี้ถึ
