็นที่พึงมี นี่อาจจะเป็นพิษร้ายที่มันไม่เคยเห็น! ยอดนักรบผู้เหลือรอดจากชนเผ่า
มันอดไม่ได้ต้องหันขวับไปมอง จากนั้นถึงกับแตกตื่นจนขวัญหนีดีฝ่อ
เห็นลำแสงสีเขียวเหยียดตรงหนาแน่นจนแทบสัมผัสได้ มองจากที่ห่างไกล สายพิณแห่งแสงที่เชื่อมฟ้าดินเข้าด้วยกันนี้ กำลังสาดประกายเจิดจ้าอันร้อนแรงสุดเปรียบปาน
รอจนสายตาของยักษ์หมอกกวาดไปพบดรรชนีที่กำลังขีดวาดกลางอากาศของจั่วม่อ พลันตกตะลึงพรึงเพริดราวกับถูกสายฟ้าฟาดใส่!
นี่เป็นไปไม่ได้!
สัมผัสร้อนลวกที่ปลายนิ้วยิ่งมายิ่งรุนแรงมากขึ้นเรื่อย ๆ จั่วม่อมาถึงจุดสิ้นสุดของความสามารถในการขีดวาดของมันแล้ว สมาธิจิตใจจดจ่อรวมรั้งจนแทบจะขมึงตึง และเพราะจดจ่อถึงเพียงนั้น ในใจจึงปราศจากความคิดอื่นใดทั้งมวล มันเพียงหวาดเกรงว่าหากพลั้งเผลอแม้สักเล็กน้อยความพยายามทั้งหมดล้วนสูญเปล่าแล้ว
จั่วม่อขณะขีดวาดอักขระเทพ สายใยสีเขียวซึ่งกลายเป็นเส้นลำแสงเชื่อมฟ้าดินที่เบื้องหน้า คล้ายถูกมือที่มองไม่เห็นข้างหนึ่งเหนี่ยวรั้งกลับมาทางด้านหลังราวกับสายธนู
เส้นใยสีเขียวเมื่อถูกเหนี่ยวจนสุดล้า เห็นลำแสงสีเขียวผนึกรวมตัวอย่างรวดเร็วในจุดที่เส้นสายสีเขียวถูกรั้งดึง
ลำแสงสายนั้นใหญ่โตขึ้นทุกขณะ ในชั่วพริบตา ก็กลับกลายเป็นพายุหมุนแห่งแสงลูกเล็ก
เช้ง!
สายใยสีเขียวดีดกลับอย่างรุนแรง!
พายุหมุนแสงสีเขียวกรีดวาดเป็นทางยาวกลางอากาศ ก่อนจะพุ่งจู่โจมถูกยักษ์หมอกในชั่ววิบตา
ลำแสงสีเขียวทิ่มแทงเข
