้าไปในร่างของยักษ์หมอกโดยไม่ลำบากยากเย็น
ยักษ์หมอกร่างแข็งทื่อราวกับรูปปั้น ทันใดนั้นประกายสีเขียวเจิดจ้าบาดตาระเบิดวาบออกมาจากภายในร่างของยักษ์หมอก ชั่วอึดใจหลังจากนั้น ลำแสงคมกล้าดุจกระบี่หลายสายแทงทะลุออกจากร่างยักษ์หมอกยักษ์หมอกยามนี้ดูไม่ต่างจากเม่นยักษ์สารรูปประหลาดพิกลตัวหนึ่ง
ทันใดนั้นเอง เงาสีขาวเล็กๆ สายหนึ่งพุ่งวาบออกมาจากกองเพลิงพยายามบุกฝ่าไปยังด้านที่ว่างเปล่ากลางอากาศ จั่วม่อสามารถมองเห็นได้ชัดตา เงาสีขาวนั้นเป็นเด็กน้อยสีขาวราวหิมะผู้หนึ่ง
นั่นมันตัวอะไรกัน
เห็นอยู่ชัด ๆ ว่าเด็กน้อยสีขาวกำลังจะหนีพ้น มือเรียวงามข้างหนึ่งไม่ทราบผุดออกมาจากที่ใด พลันขยุ้มจับด้านหลังลำคอของมันไว้อย่างเหนียวแน่น
เด็กน้อยตัวแข็งทื่อ กระทั่งปลายนิ้วยังไม่กล้ากระดิก ในใจลอบฝืนยิ้มขมขื่น
อากุ่ยหิ้วเด็กน้อยที่ทั่วร่างเปลือยเปล่า พลิ้วกายกลับมาอยู่ข้างกายจั่วม่อตามเดิม
“ทารกหมอกวิญญาณ! มันคือทารกหมอกวิญญาณแห่งชนเผ่าหมอกวิญญาณ!” เว่ยโพล่งออกมาอย่างอัศจรรย์ใจ
“ทารกหมอกวิญญาณ?”
คราวนี้ถึงรอบจั่วม่อ เว่ยและผูเยาตกตะลึงพรึงเพริด …หรือว่าทารกหมอกวิญญาณได้ยินพวกมันสนทนากัน?
“ข้าจะบอกเจ้าให้เอาบุญ เมื่อครั้งกระโน้นเราผู้เฒ่าเป็นผู้แข็งแกร่งที่สุดในเผ่า!” ทารกหมอกวิญญาณกล่าวด้วยสุ้มเสียงเก่าแก่โบราณ แต่เมื่อกล่าวออกมาด้วยเสียงเด็กน้อยของมัน กลับฟังดูแปลกพิกลยิ่ง
ดวงตาสีเลือดของผูเยาพลันทอประกายวาบ “เจ
