นสลายวับไปในบัดดล ร่างกายอัดแน่นไปด้วยพลัง
เงาร่างสายนั้นโถมทะยานไปในความมืดมิด กระบี่ในมือฟาดฟันความว่างเปล่าอันมืดมนจนขาดสะบั้น ใช้กระบี่ของมันเปิดทางมุ่งไปเบื้องหน้า ความว่างเปล่าและความมืดมิดล่าถอยออกไปอย่างรวดเร็วเหมือน
กระแสน้าลด เงาร่างอันอบอุ่นและสนิทชิดเชื้อหลายสายปรากฏขึ้นรอบกายมัน
เหวยเสิ้งคล้ายเพิ่งสะท้านตื่นขึ้นจากฝัน ริมฝีปากประดับด้วยรอยยิ้มอ่อนโยนโดยไม่รู้ตัว การโจมตีทางจิตใจของกระบี่โลหิตคล้ายสูญเสียพลังในทันที ไม่ว่ากระบี่จะต่อสู้ดิ้นรนสักเท่าใด ใจกระบี่ของเหวยเสิ้งก็มั่นคงดุจหินผา ไม่สั่นไหวคลอนแคลนแม้แต่น้อย
เช่นเดียวกันกับเงาร่างสายนั้นในภาพฝัน เหวยเสิ้งยกกระบี่โลหิตในมือขึ้น แล้วสะบัดฟันลงอย่างเรียบง่าย
ปราณกระบี่สีแดงดุจโลหิตสาดประกายวาบ
เจตจำนงกระบี่อันไพศาลพวยพุ่งดั่งอัสนีบาตฟาดทลาย!
บึม!
ฟ้าสะท้านแผ่นดินสะเทือน ผืนน้าเบื้องหน้าเหวยเสิ้งพลันถูกผ่าแยกออก เปิดเป็นเส้นทางตรงดิ่งดุจบรรทัดเหล็กยาวหลายสิบลี้บนท้องทะเล
ในรอยแยกขนาดกว้างห้าจั้งนั้นไม่หลงเหลือหยดน้าแม้สักหยดเดียวเห็นศิลาดำใต้ก้นทะเลเผยโฉมออกมาต่อหน้าผู้คน ผนังกำแพงของน้าทะเลที่แยกออกทั้งสองฟากสูงกว่าห้าร้อยจั้ง พื้นผิวราบเรียบดุจกระจกเงา
รอยผ่าแยกนี้เหยียดยาวหายไปในระยะไกล ปลาหมึกยักษ์บรรพกาลในที่สุดเผยให้เห็นร่างทั้งตัวของมัน เพียงแต่ตามแนวกึ่งกลางร่าง ปรากฏเส้นสายสีแดงดุจเลือดตรงดิ่งจากบนลงล่างสาย
