เต็มไปด้วยพลังหยิน ซึ่งเป็นตำแหน่งที่แม่ทัพภูตผีปรากฏตัวออกมา ข้างกายนางเป็นทหารยันต์ทองคำดำซึ่งไม่ทราบโผล่ออกมาตั้งแต่เมื่อใด มันกำลังใช้หมัดเหล็กตบอกเหล็กของตนพลางกล่าวด้วยท่วงท่าองอาจห้าวหาญ
“อากุ่ยวางใจ แม่ทัพภูตผีเป็นตัวอะไร มาหนึ่งตนฆ่าหนึ่งตน ฆ่าหนึ่งตนรับประทานหนึ่งตน!”
สังเกตเห็นอากุ่ยหันมามองมันด้วยสายตาว่างเปล่า ทหารยันต์ทองคำดำสันหลังเย็นวาบ สุ้มเสียงเปลี่ยนไปทันที รีบกล่าวประจบประแจง “ข้าหมายถึงว่าข้าฆ่าหนึ่งตน ให้อากุ่ยรับประทานหนึ่งตน! รอให้อากุ่ยอิ่มหนำสำราญแล้ว ข้าค่อยลองลิ้มลองบ้างสักเล็กน้อย” พอกล่าวจบคำ มันทำท่ากุมท้อง สีหน้าหดหู่ ชม้ายมองอากุ่ยอย่างน่าสงสาร เอ่ยรำพันด้วยน้าตาคลอหน่วย “อากุ่ยเจี่ยเจีย เสี่ยวเฮยหิวเหลือเกิน… …”
อากุ่ยหันกลับด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ เมินเฉยต่อมันอย่างสิ้นเชิง
เห็นว่าการแสร้งทำตัวน่าสงสารไม่ได้ผล ทหารยันต์ทองคำดำได้แต่หันไปมองปากทางลงสู่หลุมลึก สีหน้าทอแววฆ่าฟันและหิวกระหาย “ขี้ขลาดหิวตาย กล้าหาญอิ่มตาย จะอย่างไรต้องตาย ขอรับประทานจนอิ่มตาย… …”
ยังไม่ทันจะกล่าวจนจบประโยค เปรี้ยง เท้าเปล่าอันงดงามข้างหนึ่งถีบยันใส่กลางหลังมัน ทหารยันต์ทองคำไม่ทันระวัง หน้าทิ่มคะมำลงไปในหลุมลึกทันที เสียงกรีดร้องโหยหวนดังแว่วมาตามโถงถ้า
จากนั้นอากุ่ยกระโดดตามลงไป
ในหมู่เมฆด้านนอกเนินสุสานภูต ยอดฝีมือชุมนุมกันพร้อมหน้า
ตี๋ไสว้จ้องมองเนินสุสานภูตที่อยู่ห่าง
