ิดความรู้สึกว่าไม่อาจมองทะลุเด็กหญิงน้อยจากตระกูลสาขาของตระกูลชิงฮวาผู้นี้
นีมิใช่สตรีที่รู้จักแต่คล้อยตามผู้คน
อย่างไรก็ตาม การที่ชิงฮวาเสวี่ยสนใจเซียวอวิ๋นไห่ พอดีสอดคล้องกับความต้องการของฟงซิ่นจื่อ มันเดิมทีกำลังหงุดหงิดรำคาญใจที่ไม่อาจหาหนทางเข้าใกล้เซียวอวิ๋นไห่ได้ แม้ว่ามันจะไม่มีเงื่อนงำสักนิดว่าเซียวอวิ๋นไห่กับเซี่ยวม่อเกอมีส่วนเกี่ยวพันกัน แต่ฟงซิ่นจื่อสังหรณ์ใจว่าคนทั้งสองต้องเกี่ยวข้องกันอย่างแน่นอน
จั่วม่อเมื่อได้ยินคำพูดของฟงซิ่นจื่อ อดขมวดคิ้วนิ่วหน้าไม่ได้
ในความเห็นของมัน แม่นางน้อยชิงฮวาผู้นี้เป็นปัญหาใหญ่ สตรีนางนี้ล่วงรู้ตัวตนของมัน เป็นระเบิดลูกโตที่สามารถแตกปะทุได้ทุกเมื่อ
มันนึกไม่ถึงว่าฟงซิ่นจื่อยังจะส่งระเบิดลูกนี้มาติดตามมันอีก มันกำลังจะอ้าปากทัดทาน แต่ฟงซิ่นจื่อกลับไม่เปิดโอกาสให้แก่มัน ชิงหายวับไปทันที
“ชิงฮวาเสวี่ยคารวะท่านปรมาจารย์ ท่านปรมาจารย์ หากมีสิ่งใดให้ผู้น้อยกระทำ โปรดสั่งการได้เต็มที่” ชิงฮวาเสวี่ยกล่าวพลางแย้มยิ้มน้อย ๆไม่ทราบเพราะเหตุใด นางรู้สึกราวกับว่าเมฆหมอกสลายคลาย ดวงตะวันอันสดใสฉายแสงเจิดจรัสขึ้นทันตา!
ชิงฮวาเสวี่ย… ..ที่แท้นางเรียกว่าชิงฮวาเสวี่ย!
นี่เป็นครั้งแรกที่จั่วม่อได้ทราบนามของสตรีที่เคยทิ้งความประทับใจให้แก่มันอย่างลึกล้า
ยิ่งมองดูนางมากเท่าใด จั่วม่อยิ่งรู้สึกว่ามีประโยค ‘แผนการสำเร็จไปด้วยดี’ เขียนอยู่บนใบหน้านางอย่างชัดเจ
