่างสุดความสามารถ แต่หลีเซียนเอ๋อร์ยังคงสัมผัสได้ว่าความสนใจของเซียวอวิ๋นไห่มุ่งตรงมาที่นาง
รูปโฉมของนางถูกปลอมแปลงมาเป็นอย่างดี แม้ยังคงงามสดใส แต่นับว่าด้อยกว่ารูปลักษณ์แท้จริงของนางไม่รู้ว่าเท่าใด แต่ด้วยศักดิ์ฐานะของซือกงจื้อ หญิงรับใช้นางใดไม่งามสะคราญปานบุปผาบ้างเล่า? กล่าวตามความสัตย์ ท่ามกลางหญิงรับใช้กลุ่มใหญ่เช่นนี้ นางสมควรเป็นหญิงรับใช้ระดับกลางที่ไม่มีอันใดโดดเด่นสะดุดตานางหนึ่งจึงจะถูกต้อง
แต่ทังเฉินและเซียวอวิ๋นไห่กลับสังเกตเห็นนางด้วยการมองเพียงปราดเดียว นี่ช่างเหนือความคาดหมายของนางนัก
ในทางกลับกัน นางเองก็สงสัยใคร่รู้ในตัวเซียวอวิ๋นไห่เป็นอย่างยิ่ง
การที่จะได้เห็นปรมาจารย์ศาสตรามารที่ยังหนุ่มแน่นเช่นนี้สักคน หาใช่เรื่องธรรมดาสามัญไม่ เมื่อถือกำเนิดจากเทียนหวน หลีเซียนเอ๋อร์ย่อมได้พานพบอัจฉริยะมากหน้าหลายตาไม่เคยขาด แต่ผู้ที่มีความสำเร็จสูงล้าถึงเพียงนี้ด้วยวัยที่เรียกได้ว่าน้อยนิด กลับมีน้อยเสียยิ่งกว่าน้อย
ราวกับว่ามันสังเกตเห็นสายตาที่ลอบมองมาของนาง ปรมาจารย์หนุ่มผู้นั้นยิ้มให้นางเล็กน้อย
คนผู้นี้… …แปลกพิลึกอยู่บ้าง!
หลีเซียนเอ๋อร์ลอบคิดในใจ
ชิงฮวาเสวี่ยเพ่งมองปรมาจารย์เซียวอวิ๋นไห่ที่อยู่ท่ามกลางกลุ่มคนอย่างไม่คลาดสายตา ดวงตาคู่งามเจิดจรัสดุจหมู่ดาวประชันประกาย นางต้องพยายามสงบใจอย่างสุดความสามารถ
เป็นมัน!
เป็นมันเอง ไม่ผิดแน่!
ชิงฮวาเสวี่ยไม่อาจสะกดกลั้นความลิ
