ล้ว ดังนั้นกล่าวว่า “เพียงแลกเปลี่ยนเท่านั้น”
อีกฝ่ายมีสีหน้าลำบากใจขึ้นมาทันที แต่พอเหลือบเห็นก้อนหินในมือของจั่วม่อ ค่อยคึกคักขึ้นอักโข บางทีต้าเหรินท่านนี้อาจชมชอบสิ่งของแปลก ๆ กระมัง?
มันเคยพเนจรไปตามสถานที่ต่าง ๆ มากมาย แม้ว่าไม่มีสมบัติล้าค่าแต่มีสิ่งของแปลกประหลาดไม่น้อย
มันรีบขนย้ายทุกสิ่งที่มีออกมาวางเรียงรายอยู่เบื้องหน้า จากนั้นกล่าวอย่างเรียบ ๆ ร้อย ๆ ว่า “ต้าเหริน ทั้งหมดที่ผู้น้อยมีล้วนอยู่ที่นี่แล้ว”
ความคิดอ่านอันประเปรียวของอีกฝ่ายทำให้จั่วม่อรู้สึกทึ่งอยู่บ้าง คนผู้นี้ตอบสนองได้รวดเร็วไม่เลว
มันแม้ลอบชื่นชมฝ่ายตรงข้าม แต่อาศัยความเขี้ยวลากดินในการทำมาค้าขายของเสี่ยวม่อเกอ มันย่อมต้องพินิจดูสิ่งละอันพันละน้อยตรงหน้ามันอย่างจริงจัง
ชายฉกรรจ์นี้ไม่ร่ารวย สิ่งของเกือบทั้งกองล้วนเป็นเศษชิ้นส่วนของสิ่งต่าง ๆ ศาสตรามารไม่มีชิ้นใดที่ครบถ้วนสมบูรณ์ แต่อย่างไรก็ตามจั่วม่อยังคงดวงตาเป็นประกายในบัดดล
นั่นเป็นเศษกระบี่หักชิ้นหนึ่ง เกรอะกรังไปด้วยสนิมทั่วทั้งชิ้น
จั่วม่อเมื่อสัมผัสถูกเศษกระบี่หัก พลังเทพภายในกายคล้ายถูกกระตุ้นทันควัน
สมบัติโบราณ!
จั่วม่อฉุกใจวูบ เลือกหยิบเศษกระบี่หักชิ้นนั้นออกมา และที่เหนือความคาดหมายก็คือ เศษกระบี่เบาราวกับขนนก มีเลศนัย! ไม่น่าแปลกใจที่ชายฉกรรจ์นี้เก็บรักษาไว้กับตัว คนผู้นี้แม้ไม่ล่วงรู้ที่มาของวัตถุนี้ แต่เพียงแค่น้าหนักกระบี่ที่เบาบางดั่งขน
