แสก ๆ
“กระบี่โลหิตประหารเทพ…. … เป็นไปไม่ได้… …”
มันรำพึงเสียงแทบเป็นกระซิบด้วยสีหน้าซีดเผือด
เหวยเสิ้งสีหน้ากลับเป็นปกติ กระบี่ดำเล่มน้อยในใจมันเปลี่ยนเป็นสีแดงทั้งเล่ม ห้วงความว่างเปล่ารอบด้านก็ถูกย้อมด้วยสีแดงฉานเช่นเดียวกัน ในความว่างเปล่า มีทารกน้อยตัวเล็ก ๆ นั่งขัดสมาธิท่าดอกบัวอยู่บนกระบี่โลหิตเล่มน้อย รูปโฉมคลับคล้ายเหวยเสิ้งแทบไม่มีผิดเพี้ยน
หยวนอิง!
ชั่วพริบตานี้ มันบุกฝ่าไปยังด่านหยวนอิง!
ระดับของเจตจำนงกระบี่ของเหวยเสิ้งมักอยู่เหนือด่านพลังฝึกปรือของมันเสมอ กระทั่งบรรดายอดยุทธ์ปิศาจที่มันโค่นลง ล้วนไม่เคยคาดคิดว่าผู้ที่เอาชนะพวกมันได้ จะเป็นเพียงเซียนกระบี่ด่านจินตันผู้หนึ่ง!
วันนี้เมื่อมันจู่ ๆ ก็ได้ยินข่าวร้ายของท่านเจ้าสำนักและเหล่าอาจารย์อา มันทั้งคลั่งแค้นและโศกเศร้าเสียใจ อารมณ์ความรู้สึกทั้งมวลสะท้อนประสานกับกระบี่ดำในดวงวิญญาณของมัน เจตนาฆ่าฟันอันไพศาลที่แฝงเร้นอยู่ในกระบี่ดำบุกเข้ามาทำลายกำแพงขวางกั้นในร่างของมันทันที
ก่อนหน้านี้มันแม้สังหรณ์ใจในทางร้ายเกี่ยวกับสำนัก แต่ยังไม่ยินยอมเชื่อ เนื่องเพราะยังไม่ได้รับข่าวที่แท้จริงของท่านเจ้าสำนักกับพวก ดังนั้นมันยังคงหลงเหลือความหวังสายหนึ่ง แต่บัดนี้คนตรงหน้าช่วยยืนยันข้อ
สงสัยของมันอย่างชัดแจ้ง ในความโศกศัลย์อันรุนแรง เหวยเสิ้งสูญเสียความสามารถในการสงบระงับใจเพียงน้อยนิดที่ยังมี กำแพงสุดท้ายที่กั้นขวางระหว่างมันกับ
