้นเงยหน้าขวับ “ความคิดอันประเสริฐ!”
ข้อเสนอของไต้เทามีความเป็นไปได้สูงยิ่ง
คนทั้งสองมีความเชื่อมั่นในตัวเองเป็นอย่างยิ่ง พวกมันไม่กังขาเลยแม้แต่น้อย ว่าพวกมันจะสามารถเข้าใจพลังเทพได้จากการประมือกับพวกจั่วม่อ
สองมหาสมณะสบตากันวูบ จากนั้นไล่ตามไปในทิศทางที่จั่วม่อกับพวกใช้หลบหนี
… …
… …
ชนชาวปิศาจแทบทั้งหมดในแดนปิศาจพากันเฝ้าจับตามองการศึกระหว่างเซียน-ปิศาจที่กำลังจะอุบัติขึ้น ความสนใจที่เหวยเสิ้งได้รับ หากเทียบกับที่ผ่านมานับว่าลดน้อยถอยลงไปมาก
อย่างไรก็ตาม เหวยเสิ้งคล้ายไม่เคยได้ยินข่าวคราวที่กำลังเป็นหัวข้ออันร้อนแรงทั่วแดนปิศาจ ทุกวี่วันมันยังคงฝึกปรืออย่างขยันขันแข็ง รอจนมีเวลาว่าง ค่อยท้าประลองยอดยุทธ์เผ่าปิศาจอย่างต่อเนื่อง
ชาวปิศาจแม้ไม่ชมชอบเหวยเสิ้ง ทุกผู้คนล้วนภาวนาให้ยอดยุทธ์เผ่าปิศาจฉีกร่างมันออกเป็นแปดชิ้นวันละไม่รู้กี่ร้อยกี่พันหน แต่ในอีกทางหนึ่งกลับไม่มีผู้ใดใช้วิธีการอันต่าช้าลอบเล่นงานมันแต่อย่างใด
เหวยเสิ้งใช้กระบี่เล่มเดียว สร้างความนิยมยกย่องให้แก่ชนชาวปิศาจทั้งมวล
ในสายตาของชนชาวปิศาจทั้งหลาย กับคู่ต่อสู้ที่มีเกียรติและน่ายกย่องเช่นนี้ มีเพียงชัยชนะอันหมดจดและทรงเกียรติเท่านั้น จึงจะนับเป็นชัยชนะที่แท้จริง
กิจการร้านค้าหลายแห่งยังมีความคิดประเปรียวกว่านั้น พวกมันยินดีมอบห้องพักที่ดีที่สุดและข้าวปลาอาหารที่ล้าเลิศที่สุดแก่เหวยเสิ้ง ไม่ว่าที่ใดที่เหวยเสิ้งเข้าพำน
