ัก ล้วนกลายเป็นมีชื่อเสียงอย่างรวดเร็ว นี่ล้วนแล้วแต่เกี่ยวข้องกับม๋อเป้ยจำนวนมหาศาล!
หากเสี่ยวม่อเกออยู่ที่นี่ มันจะต้องไม่ปล่อยโอกาสร่ารวยเช่นนี้ให้หลุดมือไปอย่างแน่นอน คิดปรนนิบัติค้าชูศิษย์พี่ใหญ่ของข้าหรือ? ไหนเลยจะ
ง่ายดายถึงปานนั้น! สมควรต้องมีการประมูลกันสักหลายครั้ง เพื่อที่จะได้ขูดรีดม๋อเป้ยออกมาจนชิ้นสุดท้าย!
แน่นอนว่าเหวยเสิ้งไม่มีความสามารถในการหากำไรเช่นนั้น ซึ่งความจริงหากมิใช่เพื่อสะดวกในการเสาะหาคู่มือ มันอาจจะอาศัยอยู่ในพื้นที่รกร้างหุบเขาว่างเปล่าเสียมากกว่า
รัตติกาลเริ่มเยือนกราย อีกสามวันให้หลังมันจะทำการประลองรอบหนึ่ง คู่มือของมันในคราวนี้เป็นยอดยุทธ์ที่มีชื่อเสียงที่สุดของอาณาจักรนี้
เหวยเสิ้งนั่งขัดสมาธิท่าดอกบัว เข้าสู่ห้วงฌานอันล้าลึก กระบี่ดำวางพาดอยู่ข้างกาย ใบหน้าไม่สุขสันต์ไม่ทุกข์โศก มันแทบไม่เคยพักผ่อนหย่อนใจมาก่อน เวลาทุกหยาดหยดเท่าที่มีล้วนทุ่มลงไปกบการฝึกฝีมือบำเพ็ญเพียร ทำราวกับว่ามันเป็นนักบวชนิกายพุทธผู้หนึ่งกระนั้น
ทันใดนั้นเอง เหวยเสิ้งลืมตากระจ่างจ้าท่ามกลางความมืดมน
“ท่านที่นับถือในเมื่อมาถึงแล้ว ไฉนไม่ปรากฏตัวออกมา?” เหวยเสิ้งกล่าวอย่างเย็นชา
“สมแล้วที่เป็นพี่เหวยเสิ้ง ผู้ซึ่งแม้แต่ศิษย์พี่ใหญ่ยังให้การยกย่อง!”เงาร่างสายหนึ่งปรากฏขึ้นจากระลอกกระเพื่อมของพื้นที่มิติ ต่อหน้าต่อตาเหวยเสิ้ง
อาคันตุกะยามราตรีเป็นสตรีในชุดผ้าไหมและขนนกนางหนึ่ง ด
