ย่างเรียบ ๆ ร้อย ๆ
“ตรงตำแหน่งนั้นมีร่องรอยที่มันทิ้งเอาไว้ เริ่มจากตรงนั้นเถอะ”กล่าวจบคำ ไต้เทาก็เดินไปทางหนึ่ง หาที่นั่งลงหลับตาเข้าฌาณสมาธิ
ฮุยเป่าทรุดกายนอนพังพาบบนพื้นดิน มันสูดดมไปทั่ว จากนั้นหลับตาลง มือขวาของมันพลันเปล่งแสงเจิดจ้า ประกายแสงกวาดสำรวจไปตามพื้นอย่างรวดเร็ว มันล้วงฝุ่นแป้งหยิบมือหนึ่งออกมาจากถุงร้อยสมบัติของตน สะบัดมือซัดโปรยไปทั่วบริเวณ ชั่วครู่ให้หลัง ผงแป้งสลายหายไปในอากาศธาตุ บนพื้นดินที่ก่อนหน้านี้ไม่มีสิ่งใด พลันปรากฏรอยเท้าขึ้นสามคู่
ไต้เทาประหลาดใจอยู่บ้าง แต่ไม่ได้ขัดจังหวะมัน ฮุยเป่าผู้ซึ่งก่อนหน้านี้อ่อนน้อมเชื่อฟังเป็นอย่างยิ่ง ยามนี้เหมือนเปลี่ยนเป็นคนละคน สีหน้าทั้งสงบเยือกเย็น ทั้งเต็มไปด้วยความเชื่อมั่นอย่างเปี่ยมล้น
ฮุยเป่าตรวจดูรอยเท้าเหล่านั้นอย่างละเอียดรอบคอบ หลังจากนั้นชั่วอึดใจก็ได้ข้อสรุป “เป็นผู้คนสามคน หนึ่งบุรุษ อีกสองคนเป็นสตรี”
ไต้เทาหวนคิดทบทวนอยู่ชั่วอึดใจ นึกถึงรายงานลับที่ทางสำนักได้ให้พวกมันดูก่อนที่จะออกเดินทาง พลันคาดเดาได้ทันทีว่าสตรีสองนางนี้เป็นผู้ใด
เซี่ยวม่อเกอมักมีสตรีสองนางอยู่ข้างกาย หนึ่งรูปโฉมอัปลักษณ์ขัดตาอีกหนึ่งสะคราญสุดฟ้าสุดดิน สตรีอัปลักษณ์ความเป็นมาลี้ลับ แต่สตรีที่งดงามเป็นบุตรีของเจี้ยจู่ผู้หนึ่ง ปกครองอาณาจักรเล็ก ๆ ที่ห่างไกล
ไต้เทาพยักหน้า ฮุยเป่าผู้นี้มีฝีมืออยู่หลายท่าดังที่คาดเอาไว้
“เจ้าล่วงรู้ทิศทาง
