่งเครียด คล้ายเป็นคนละคนกับผู้ ที่กล่าวสรวลเสเฮฮากับจูเกิ้น มันพอฟังต้องแย้มยิ้มเล็กน้อย กล่าวอย่างเชื่อมั่นว่า
“โอกาสครั้งนี้ทั้งสถานการณ์และจังหวะเวลานับว่าสมบูรณ์ พร้อม ไม่มีเหตุผลที่จะเกิดข้อผิดพลาด ต่อให้เพียงเพื่อกรงเล็บพิฆาต มังกรชิ้นเดียวเราก็ต้องทำเช่นนี้อยู่แล้ว! ขุมกำลังของเราหากสูญเสียไป บ้าง ขอเพียงมีเวลาย่อมสามารถเติมเต็มได้ แต่โอกาสเช่นนี้หากพลาดไป ก็ยากที่จะหวนคืนมาเป็นครั้งที่สอง”
มันลอยอยู่กลางอากาศ ยืนหยัดต้านสายลมแรง สีหน้าเชื่อมั่นอย่าง เปี่ยมล้น กล่าวอย่างถือดีว่า “เมื่อมีกรงเล็บพิฆาตมังกร โอกาสที่ข้าจะ ทะลวงฝ่าไปยังด่านไสว้ก็จะเพิ่มมากขึ้น เรามีกำลังคนและยอดฝีมืออย่างพร้อมสรรพ ขอเพียงข้าสามารถกลายเป็นจอมปิศาจด่านไสว้ เราจะมีโอกาสผุดขึ้นในกลียุคนี้”
หมิงอวี่เวยเริ่มรู้สึกว่าเกอเกอของนางครั้งนี้มีความทะเยอทะยานมาก เกินตัวไปแล้ว นางแม้ไม่ต้องการเทอ่างนํ้าเย็นราดรดดับความหวังของมัน แต่ยังคงกัดฟันกล่าวว่า “แต่หลังจากศึกนี้เราจะล่วงเกินขุมกำลัง มากมาย!”
หมิงฮุยหัวร่อเบา ๆ “มองผิวเผินคล้ายจะเป็นเช่นนั้น แต่สำหรับขุม กำลังเหล่านั้น ความสูญเสียนี้ไม่ใช่ความเสียหายร้ายแรง ผนวกกับสถานการณ์อ่อนไหวสุ่มเสี่ยงในกลียุคเช่นนี้ พวกมันย่อมต้องรักษาขุม กำลังเอาไว้พวกมันไม่สนใจจะเปลืองแรงกับเราผู้ใดจะกล้าลงมือกับเรา? ยิ่งไปกว่านั้น หากข้าได้ครอบครองกรงเล็บพิฆาตมังกร กระทั่งขุมกำล