?” ซิ่นกงจู่เอ่ยถามอย่างฉับพลัน
“เซี่ย?” จั่วม่อทวนคำตามสัญชาตญาณ จากนั้นค่อยรู้สึกตัวในทันทีรีบสั่นศีรษะ “ไม่ไม่ ไม่รู้จัก”
ซิ่นกงจู่แย้มยิ้มอ่อนหวาน “ข้าเห็นว่าเซี่ยวเซียนเซิงดูท่าจะสนอกสนใจในตัวเซี่ยเป็นอันมาก”11 เซี่ย – คิมหันต์Page 137 of 937
เมื่อตั้งสติได้ ปฏิกิริยาของจั่วม่อก็กลายเป็นรวดเร็ว มันรีบกล่าวกลบเกลื่อนด้วยรอยยิ้มสัตย์ซื่อ “มิผิด ทุกวันนี้ยากจะพบเห็นปิศาจเกราะหนักที่มีพลังฝึกปรือกล้าแข็งถึงเพียงนี้”
“อ้อ” ซิ่นกงจู่พยักหน้ารับรู้ คล้ายไม่ติดใจสงสัยอันใด นางหันเหหัวเรื่องว่า “เซี่ยวเซียนเซิงอายุยังเยาว์วัย แต่กลับมีความสำเร็จอย่างน่าอัศจรรย์ถึงเพียงนี้ เจ้าต้องมาจากครอบครัวที่มีชื่อเสียงเป็นแน่”
“กล่าวไปอาจทำให้กงจู่ผิดหวังแล้ว แต่จนกระทั่งถึงตอนนี้ ผู้น้อยยังไม่เคยล่วงรู้ว่าครอบครัวของตัวเองเป็นใคร” จั่วม่อกล่าวอย่างจนปัญญาอยู่บ้าง แทบทุกคนล้วนต้องถามคำถามนี้ต่อมัน จนมันเริ่มจะชินชาอยู่บ้างจากนั้นลอบเหลือบมององครักษ์ผู้สวมเกราะป้ายศิลาสุสานที่มุมห้องพยายามระงับความกระหายใคร่รู้ในใจ
ซิ่นกงจู่ตกตะลึงเล็กน้อย นางยังมองออกว่าสีหน้าของเซี่ยวม่อเกอดูไม่เหมือนว่าเสแสร้งแกล้งดัด
แต่สำหรับนางนี่นับเป็นข่าวดีประการหนึ่ง ยอดฝีมือที่ไม่มีข้อผูกมัดของตระกูลย่อมเกลี้ยกล่อมได้ง่ายดายกว่า นางกำลังตริตรองว่าจะเริ่มเอ่ยปากอย่างไรดี แต่จั่วม่อกลับชิงออกปากเสียก่อน “กงจู่ทราบเรื่องหอส
