าผู้ใดในหมู่พวกเราได้รับสมบัติเหล่านั้นไป ข้าล้วนไม่สนใจ แต่ต้องไม่ใช่คุนหลุน! คุนหลุนเป็นตัวอะไร? พวกมันเป็นซิวเจ่อ! ศัตรูคู่แค้นของเรา! ถือสิทธิ์อันใดมุ่งเป้ามายังหอสมบัติมหาสันติของพวกเราด้วย?”
“ถูกแล้ว!” ซิ่นกงจู่สีหน้าเคร่งเครียดเย็นชา “นึกไม่ถึงว่าคุนหลุนจะลอบวางแผนต่อสมบัติของเผ่าปิศาจเรา! นี่มันจะมากเกินไปแล้ว!”Page 139 of 937
“กงจู่กล่าวถูกต้อง!” จั่วม่อสุมเชื้อไฟ “หอสมบัติมหาสันติเป็นสมบัติวิเศษซึ่งปรมาจารย์ซือจื่อหมิงเหลือทิ้งเอาไว้ให้แก่พวกเรา ปรมาจารย์ซือจื่อหมิงเป็นผู้อาวุโสของเผ่าปิศาจเรา มรดกตกทอดของท่านจะยินยอมให้ซิวเจ่อมาแตะต้องได้อย่างไร? ข้าเป็นคนแรกที่ไม่ยอม!”
จากนั้นมันกล่าวด้วยสีหน้าซื่อสัตย์เที่ยงธรรม “ข้าทราบว่าทุกผู้คนพากันจับตามองข้า แม้ว่าข้าไม่ทราบว่าเป็นเหตุผลกลใด แต่เพื่อหอสมบัติมหาสันติของเผ่าปิศาจเรา ต่อให้ข้าต้องเสียสละตน ก็จะไม่ขมวดคิ้วนิ่วหน้า แต่หากข้าต้องตกอยู่ในมือของซิวเจ่อ ข้าขอสู้ตายจะดีกว่า!”
ซิ่นกงจู่รีบกล่าวปลอบโยน “เซี่ยวเซียนเซิงอย่าได้ห่วงกังวลไปเลยนครมหาสันติเป็นดินแดนของพวกเราเผ่าปิศาจ ย่อมไม่ใช่สถานที่ที่ซิวเจ่อจะสามารถล่วงล้าเข้ามาได้! ข้าว่าทุกคนในเมืองมหาสันติล้วนต้องมีความคิดดุจเดียวกันนี้! เซี่ยวเซียนเซิง ไม่ต้องวิตก ในเรื่องนี้พวกเราทุกคนล้วนเป็นฝ่ายเดียวกัน นั่นคือฝ่ายตรงข้ามกับพวกซิวเจ่อ!”เขิงเหลียนเอ๋อร์วันนี้ย่อมติดตามมาเ
