ถนนล้วนผ่านเข้าไปในโสตประสาทของหนานเหมินเสวี่ย สุดยอดฝีมือลำดับสามผู้นี้ ทั้งซ้ายขวาโอบกอดหญิงงามPage 6 of 11ยามนี้มันสั่นศีรษะอย่างยิ้มแย้ม “เรื่องเหล่านี้รบกวนความฝันของผู้คนจริง ๆ”
“ลืมมันไปเถอะ! เวลานี้ทั่วทั้งเมืองล้วนไม่ต่างจากเสียสติ” บุรุษที่นั่งอยู่ด้านตรงข้ามกับหนานเหมินเสวี่ยสีหน้าไม่ได้มีความสุขเลย จากนั้นมันพลันเผยรอยยิ้มประหลาด กล่าวว่า “ที่ผ่านมากระทั่งชีเตียวอวี่ยังไม่เคยเป็นที่สนใจมากถึงเพียงนี้!”
ได้ยินนามชีเตียวอวี่ หนานเหมินเสวี่ยเหลือบมองอีกฝ่ายแวบหนึ่ง“ข้าว่าวันนี้เจ้าจงใจรบกวนอารมณ์แช่มชื่นของข้ากระมัง?”
อีกฝ่ายหัวร่อ “ข้าเพียงคิดว่าเจ้าเอาแต่หมกตัวอยู่ที่นี่ ดูไม่ค่อยกระตือรือร้นอันใด ข้ายังพบว่าน่าแปลก ครั้งนี้เจ้าไฉนไม่ไปรังควานหาเรื่องชีเตียวอวี่?”
“ข้าคร้านจะสนใจมันแล้ว” หนานเหมินเสวี่ยกล่าวอย่างเฉื่อยชา รั้งตัวนางงามเข้ามาใกล้ จุมพิตนางคราหนึ่ง จากนั้นหันมากล่าวด้วยสีหน้าสุขกายสบายอารมณ์ “เมื่อมีโฉมสะคราญอยู่ในอ้อมอก การไม่มีเรื่องราวให้กระทำจึงเป็นความสุขสูงสุดของชีวิต พวกเจ้าเอาแต่ต่อสู้ฆ่าฟันกันทุกวี่วัน ไม่รู้สึกว่าน่าเบื่อหน่ายบ้างหรือ?”
“นั่นก็ใช่แล้ว” อีกฝ่ายทำท่าเห็นพ้อง “โลกนี้เข้มแข็งกลืนกินอ่อนแอยามนี้เจ้าอยู่ในเมืองมหาสันติ ไม่มีใครกล้ามารังควานหาเรื่องเจ้า อย่างไรก็ตาม มังกรไม่ใช่ลมหิมะที่เป็นส่วนหนึ่งของทิวทัศน์ฉันใด สถานที่แห่งนี้ก็ไม่ใช่
