ม่รีรอลังเล
เสิ่นอวี้ใบหน้าผุดรอยยิ้มแปลกประหลาด “หลันหยง อย่าได้ประเมินตัวอย่างสูงส่งไป นี่เป็นเรื่องของเซี่ยวม่อเกอ ถึงรอบเจ้ามีสิทธิ์ตัดสินใจแทนมันตั้งแต่เมื่อใด?” จากนั้นร้องตวาด “เซี่ยวม่อเกอ เจ้ากล้าหรือไม่!”
เสิ่นอวี้ดวงตามืดมนเย็นเยียบ ผู้ที่เมาสุรามักจะหงุดหงิดงุ่นง่าน ถูกกระตุ้นได้โดยง่าย มันจึงไม่เชื่อว่าเซี่ยวม่อเกอในเวลานี้จะไม่ได้รับผลกระทบจากฤทธิ์สุรา!
จั่วม่อในห้วงความมึนงง พลันได้ยินคนตวาดว่า ‘เซี่ยวม่อเกอ เจ้ากล้าหรือไม่!’
ท่ามกลางเปลวไฟโหมไหม้รุนแรง ความแจ่มใสวูบหนึ่งผุดขึ้นในใจกระหายเหลือเกิน! ร้อนเหลือเกิน! มันทันใดนั้นยกเหยือกสุราในมือขึ้นเทกรอกปาก ไม่ใส่ใจสุราที่ราดรดปกเสื้อ
ความเย็นฉ่าของสุราที่ไหลผ่านลงไปตามผิวหนัง ทำให้มันรู้สึกสุขสบายอย่างบอกไม่ถูก!
มันกระดกสุราที่หลงเหลือในรวดเดียว จากนั้นเขม้นมองเสิ่นอวี้ตาขวาง ขว้างเหยือกสุราลงกับพื้นเสียงดังสนั่น
เสิ่นอวี้พอเห็นจั่วม่อยกเหยือกสุราขึ้นกระดกอย่างดุเดือด ในใจลอบปิติยินดีPage 3 of 11
รอจนเห็นจั่วม่อดื่มรวดเดียวหมดเหยือก ทั้งยังถลึงตามองมันอย่างขุ่นเคือง มันแทบหัวร่อออกมา มันเคยเห็นปิศาจสุราที่เมามายมาก่อน คนเหล่านั้นก็ดื่มอย่างเสียสติเช่นนี้เอง! พวกมันจะเมามายจนลิ้นแข็งทื่อ การเคลื่อนไหวทื่อด้านเงอะงะ เหล่าตัวโง่งมที่น่าสังเวช!
สำเร็จแล้ว!
เป็นไปตามที่คาด มันได้ยินเสียงเซี่ยวม่อเกอขว้างเหยือกสุราลงบนพื้น
