เดือดดาลจากด้านหลังมัน เสิ่นอวี้มีสีหน้ากระหยิ่มยิ้มย่องขึ้นมาทันที มันทำท่าแบสองมือเป็นเชิงขออภัย แต่ไม่เอ่ยจากปาก
จั่วม่อในที่สุดก็ตระหนัก “อ้อ ที่แท้นางมิใช่สตรีของเจ้า ไม่ต้องสงสัยเลย… …เจ้าไม่มีกระทั่งห้าสิบม๋อเป้ยเอามาเสียค่าธรรมเนียมขอคำชี้แนะเสียด้วยซ้า… …สตรีใดจะมาสนใจคนเยี่ยงเจ้ากัน… …อย่าได้เห็นว่าข้าเมามายแล้วคิดจะข่มเหงรังแก … …เจ้านึกว่าผู้อื่นโง่งมเหมือนเจ้าหรือ… …ช่างโง่งมจริง ๆ… …”
เสิ่นอวี้รู้สึกหน้ามืดวิงเวียน มันยังคงนึกไม่ถึงว่าเรื่องราวจะพัฒนาไปในเส้นทางเหนือธรรมดาเช่นนี้ ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากจั่วม่อกล่าวคำ ‘ช่างPage 6 of 11โง่งมจริง ๆ’ มันในที่สุดก็ไม่อาจระงับยับยั้งเพลิงโทสะในใจได้อีก ร่า ๆ จะโถมเข้าไปเสี่ยงชีวิตอยู่รอมร่อ
เสียกงจู่ดวงตาทอประกายขบขันวูบ นางพลันกล่าววาจาสุดคาดคิด“เอาเถอะ หากเจ้าเป็นฝ่ายได้ชัย ข้าให้คำมั่นว่าจะอยู่เป็นเพื่อนเจ้าหนึ่งวัน”
วาจาประโยคนี้พอกล่าวออกมา ผู้คนก็ตกอยู่ในความโกลาหลอลหม่านแล้ว
เสิ่นอวี้ปิติยินดียิ่ง ดูเหมือนว่าเสียกงจู่จะมีความรู้สึกบางอย่างกับมันมิเช่นนั้นไหนเลยจะยื่นมือเข้าช่วยเหลือมันถึงสองครั้งสองครา มันตั้งใจมั่นว่าจะต้องไม่ให้ผิดต่อกุศลเจตนาของเสียกงจู่!
จั่วม่อยังคงนึกไม่ออกว่ามันเสาะหาเสียกงจู่ด้วยเรื่องอันใด มันเพียงรู้สึกว่าร่างกายกำลังลุกไหม้อย่างดุเดือด!
ดวงตาของมันแดงก่า คล้ายส่องประกายแสงสีโลหิต
เสิ่นอวี้ป
