งอกอิ่มแทบจะทะลักออกมาจากอกเสื้อ แต่ไม่มีใครกล้าเหลือบมองแม้แต่แวบเดียว
ชั่วอึดใจใหญ่ โทสะของเสียกงจู่ค่อยสงบลง นางเอ่ยปากอย่างเย็นชา“เช่นนั้นเซี่ยวม่อเกอเล่า? หากเจ้ายังคงไม่มีสิ่งใดจะบอกกับข้าอีก เช่นนั้นก็เชือดคอตายเสียตรงนี้ให้สิ้นเรื่องสิ้นราวเถอะ”
ปิศาจตนนี้รีบรายงานเร็วปรื๋อ “เรื่องของเซี่ยวม่อเกอ บริวารได้ทำการสืบสวนอย่างละเอียดแล้ว! มันปรากฏตัวขึ้นครั้งแรกที่อาณาจักรเศษหิน หนึ่งในสตรีข้างกายมันเป็นธิดาของเจี้ยจู่เขิงอี้แห่งอาณาจักรเศษหินเขิงอี้ผู้นี้เป็นปิศาจอสรพิษเขี้ยวขาว ฝึกปรือสังขารปิศาจอสรพิษเขี้ยวขาวมันปฏิเสธคำเชิญชวนของอวี่ไสว้ ทั้งยังสังหารยอดฝีมือในสังกัดของอวี่ไสว้ผู้หนึ่ง ส่วนบรรดาผู้ใต้บังคับบัญชาของเซี่ยวม่อเกอคือค่ายองครักษ์คนฆ่าสัตว์ พวกมันมาจากที่ห่างไกลมาก จนถึงบัดนี้ร่องรอยการปรากฏตัวของพวกมันเท่าที่เราตามรอยได้ สืบย้อนไปถึงอาณาจักรป่าเถื่อนน้อย ซึ่งในยามนี้ตกอยู่ในมือของผู้ที่เรียกว่าสือตง คนผู้นี้พลังฝีมือไม่เข้มแข็งนักแต่เป็นแม่ทัพบัญชาการศึกที่พอมีฝีมืออยู่บ้าง”
เสียกงจู่เผยสีหน้าสนอกสนใจอยู่บ้าง ผลการสืบสวนของบริวารของนางคล้ายละเอียดลออยิ่ง แต่ดูเหมือนมีรายละเอียดแปลก ๆ ไม่น้อย นางเข้าใจบริวารเหล่านี้ดี พวกมันแม้ใช้การไม่ได้ แต่หากมิใช่ว่าพวกมันตรวจสอบอย่างถี่ถ้วนถ่องแท้แล้ว ต้องไม่กล้ากล่าวออกจากปากแน่
“เกี่ยวกับเซี่ยวม่อเกอผู้นี้ เจ้ามีความเห็นอัน
