วไม่ผิดตระกูลหลันแม้มีอำนาจอิทธิพลอยู่บ้าง อีกทั้งสองพี่น้องก็เป็นบุรุษหนุ่มอันเด่นล้า แต่ต่อหน้าทะเลผู้สมัครเป็นคู่ครองของสามกงจู่ พวกมันไม่นับเป็นอะไรได้
มันตบไหล่พี่น้องของมันหนัก ปลอบโยนว่า “โอกาสอันดีอาจเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ รูปโฉมของเจ้าน่าดูกว่าข้า เจ้าอาจสามารถชนะใจนางจริง ๆ!”
สองพี่น้องสบตากันวูบ จากนั้นหัวร่อดังสนั่นหวั่นไหว
สักครู่ให้หลัง สองพี่น้องค่อยหยุดหัวร่ออย่างยากเย็น หลันหยงเอ่ยปากอย่างยิ้มแย้ม “ฮ่า จะว่าไปคราวนี้รับรองว่าพวกมันไม่ได้อยู่สุขสบายกันแน่ ๆ เพราะข้ารู้สึกว่าเซี่ยวม่อเกอมุ่งเป้าไปยังสามกงจู่”
หลันเทียนหลงงงงันวูบ นิ่งขบคิดชั่วครู่ จากนั้นกล่าว “เจ้าพอเอ่ยเช่นนี้ ข้าค่อยบังเกิดความรู้สึกว่ามีความเป็นไปได้สูงมาก มันพอปรากฏตัวออกมาก็ล้วนแล้วแต่กระทำเรื่องโอ่อ่ามากสีสัน ทั้งยังทะยานขึ้นรวดเร็วยิ่งที่แท้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ ข้ายิ่งคิดทบทวนยิ่งรู้สึกว่าเข้าเค้า”
“ไม่รู้ว่ามันพึงใจกงจู่ท่านใด ฮ่า ข้าละอยากรู้นักว่าผู้ใดจะเป็นคนเคราะห์ร้ายรายนั้น!” หลันหยงมีสีหน้ายินดีในคราวเคราะห์ของผู้อื่นอยู่บ้าง “เซี่ยวม่อเกอไม่ใช่คนที่กระทำการตามสามัญสำนึก กงจู่ที่เป็นเป้าหมายของมันอาจต้องปวดเศียรเวียนเกล้าแล้ว! ฮ่าฮ่า!”
หลันเทียนหลงพอฟัง อดหัวร่อไม่ได้
การเคลื่อนพลจากไปของปู้เกิ้นไม่ได้ก่อให้เกิดระลอกอันใดมากนักทุกผู้คนเข้าใจว่าปู้เกินไม่มีวิธีจัดการกับเซี่ยวม่อเกอ แทนที่จ