ชิดศีรษะขึ้นอย่างทระนง ดวงตาทั้งคู่ทอแววดุร้าย ราวกับว่าสามารถโถมทะยานออกจากฝ่ามือเพื่อขย้ากินผู้คนได้ทุกขณะจิต
“เป็นความจริง! ที่แท้มันเป็นความจริง!” มันพึมพำซ้า ๆ ลิงโลดยินดีแทบคลุ้มคลั่ง สีหน้าคล้ายหัวร่อและคล้ายร่าไห้ไปพร้อมกัน
มันหวนนึกถึงบิดากับท่านปู่ผู้ล่วงลับ คำสั่งเสียสุดท้ายของพวกท่านคล้ายคลึงกันยิ่ง
รอคอยเสียงเพรียกแห่งโลหิต!
หลายครั้งหลายหนที่มันเฝ้าสงสัย เสียงเพรียกแห่งโลหิตมีจริงหรือไม่?
ตระกูลสุ่ยเยวี่ย มันแย้มยิ้มจาง ๆ เมื่อครั้งที่ท่านปู่ชราลง ท่านมักจะเล่าตำนานความรุ่งโรจน์ในอดีตของตระกูลสุ่ยเยวี่ย แต่นับตั้งแต่ยังเยาว์วัย สุ่ยเยวี่ยก็เพียงรับฟังราวกับเป็นนิทานกล่อมเด็กเท่านั้น เนื่องเพราะมันไม่เคยเห็นว่าตระกูลสุ่ยเยวี่ยจะมีความรุ่งโรจน์อันใด สหายของมันก็ไม่มีผู้ใดเคยได้ยินชื่อตระกูลสุ่ยเยวี่ย
สำหรับทักษะปิศาจจันทร์วารี ก็เพียงแค่เหนือล้ากว่าทักษะปิศาจทั่วไปอยู่เล็กน้อย สุ่ยเยวี่ยที่เติบโตเกินวัยเฝ้ามุมานะฝึกปรืออย่างไม่ย่อท้อมิหนำซ้าในหมู่คนรุ่นราวคราวเดียวกัน พรสวรรค์ของมันก็เรียกได้ว่าจัดอยู่ในระดับบน ท่านปู่ถึงกับทอดถอนอย่างเศร้าเสียดายนับครั้งไม่ถ้วน พร่ารำพันว่าหากทักษะปิศาจจันทร์วารีครบถ้วนสมบูรณ์ พลังฝีมือของสุ่ยเยวี่ยจะต้องเหนือล้ากว่าปัจจุบันไม่รู้ว่าเท่าใด
ทุกครั้งที่สุ่ยเยวี่ยได้ยินเรื่องนี้ จะรีบปลอบประโลมท่านปู่ของมันเป็นการใหญ่ บอกว่าอาศัยทักษะปิศา
