จเท่าที่มี พลังฝีมือของมันก็กล้าแข็งมากพอแล้ว
ใบหน้าขาวซีดของบุรุษหนุ่ม เต็มไปด้วยความมุ่งมาดปรารถนาอย่างเงียบเชียบ
เขิงเหลียนเอ๋อร์รู้สึกว่าน่าแปลก วันนี้จั่วม่อมิได้ฝึกฝีมือเหมือนที่เคยทำ นางสูดได้กลิ่นอายผิดปกติบางประการ นับตั้งแต่วันที่นางก้าวเข้ามา ก็
มีเรื่องอันใดกำลังจะเกิดขึ้น?
ยังไม่ทันที่นางจะได้ข้อสรุป ทันใดนั้นเอง จั่วม่อผุดลุกขึ้นยืนอย่างกะทันหัน
แทบจะในเวลาเดียวกัน ตรงเส้นขอบฟ้าห่างไกล พลันปรากฏจุดดำเล็ก ๆ ขบวนหนึ่ง
นั่นมัน… …
เขิงเหลียนเอ๋อร์ใจกระตุกวูบ จับจ้องมองดูจุดดำเล็ก ๆ เหล่านั้นตาเขม็ง ขณะที่สีหน้าของนางสงบเยือกเย็น แต่ในใจยิ่งมายิ่งตื่นตระหนกส่วนสาวใช้ของนาง เหยียนเอ๋อร์ ใบหน้าน้อย ๆ ทอแววหวาดกลัวสุดระงับ
กองทัพ!
เขิงเหลียนเอ๋อร์ดวงตาเฉียบคมยิ่ง แม้ยังอยู่ห่างไกลมาก เพียงมองปราดเดียวก็สามารถตัดสินได้ทันที นั่นแม้มีเพียงหนึ่งร้อยกว่าคนเท่านั้นแต่ดูจากกระบวนทัพอันเป็นระเบียบเรียบร้อย ก็เห็นได้ว่านี่เป็นกองทัพขบวนหนึ่ง มิหนำซ้ายังเป็นกองทัพที่มีพลังสู้รบกล้าแข็งเป็นอย่างยิ่ง!
ด้านหน้าของกองทัพนั้นชูธงดำผืนหนึ่ง เขียนไว้ด้วยคำ ‘เว่ย’ ขนาดใหญ่ที่สามารถเห็นได้แต่ไกล
กองทัพที่กำลังเคลื่อนใกล้เข้ามาไม่ได้รวดเร็วนัก แต่กระบวนทัพเคร่งครัดเรียบร้อยอย่างไม่มีที่ติ ลำพังความตื่นตระหนกจากข้อนี้ก็มากพอให้ธิดาของเจี้ยจู่ เขิงเหลียนเอ๋อร์ ผู้เคยเห็นสงครามมานับครั้งไม่ถ้วนถึง
