นหลบหนีผ่านแนวป่า
จั่วม่อนัยน์ตาพร่าเลือน ภาพร่างของอากุ่ยที่อยู่ตรงหน้าก็พร่าเลือนไปด้วย แต่เงาร่างที่พร่าเลือนนี้กับเงาร่างพร่าเลือนในเศษเสี้ยวความทรงจำ ผสานรวมเข้าเป็นหนึ่งเดียวกัน
เป็นเจ้าเองที่ทิ้งลูกแก้วห้าธาตุไว้ภายในร่างข้า
ที่แท้เกิดเรื่องอันใด อากุ่ย เป็นผู้ใดทำร้ายเจ้า?
จั่วม่อสูดลมหายใจลึก คว้ามืออากุ่ยขึ้นมากุมไว้ สีหน้ากลับเป็นปกติแต่ในสายตาของมัน สมควรมีบางอย่างที่ไม่ปกติ
มันปลดปล่อยผนึกของลูกแก้วห้าธาตุออกมาแล้ว ซึ่งหมายความว่ามันทะลวงฝ่าไปยังด่านจินตันสำเร็จเสร็จสิ้น
หวนนึกถึงพลังสีขาวเงิน ต้องหันขวับไปทางเขิงเหลียนเอ๋อร์อย่างฉับพลัน สตรีนางนั้น! มันม่านตาหดแคบลง รวมทั้งเขิงอี้ผู้น่าชัง!
“เมื่อครู่เป็นเรื่องราวใดจั่วม่อถามผูเยากับเว่ย
เว่ยกล่าวอย่างครุ่นคิด “สมควรเป็นการเหนี่ยวนำพลัง นี่เป็นปรากฏการณ์ที่หาได้ยิ่งยาก หมายความว่าพลังทั้งสองฝ่ายมีระดับความเข้ากันได้สูงมาก ทั้งยังต้องเป็นพลังที่ตรงข้ามกันคนละสุดปลาย”
จั่วม่อล่วงรู้ว่าการเหนี่ยวนำพลังเป็นเรื่องราวใด สิ่งนี้มักจะเกิดขึ้นในยามที่พลังซึ่งตรงข้ามกันอย่างสมบูรณ์มากระทบถูกกัน เป็นปรากฏการณ์ที่ยากพบพาน พลังทั้งสองจะบังเกิดปฏิกิริยาตอบสนองซึ่งกันและกันความสัมพันธ์เช่นนี้จะช่วยเพิ่มพูนพลังของทั้งสองฝ่ายอย่างมหาศาล ไม่ต้องแปลกใจเลยว่าพลังสีเงินที่ผู้อื่นส่งคืนกลับมามิเพียงไม่สร้างปัญหาให้แก่มัน ยังช่วยให้มันฝ่าด่
