… …เกอก็กำลังจะแตกสลายกลายเป็นเศษหินในไม่ช้านี้แล้ว… …
เมืองเศษหินไม่ใช่เมืองใหญ่ มีประชากรไม่มากนัก สภาพอากาศแห้งแล้งอบอ้าวยิ่ง เนื่องเพราะตั้งอยู่ริมทะเลทรายเศษหิน นอกจากนี้ยังยากจนข้นแค้น ไม่มีสินค้าพิเศษเฉพาะอันใด วิถีชีวิตเรียบง่ายตามวิถีชนบท สิ่งเดียวในสถานที่นี้ซึ่งพอจะมีราคาค่างวดอยู่บ้างก็คือมดขุดเหล็กนี่เป็นมดชนิดหนึ่งซึ่งมีประโยชน์หลายประการ เป็นที่ชื่นชอบของเหล่าปิศาจที่ชมชอบเล่นกับแมลง
ทุก ๆ ปีจะมีปิศาจจำนวนหนึ่งเดินทางมาเสาะหามดขุดเหล็ก มีเพียงช่วงฤดูกาลนั้น เมืองเศษหินจึงจะดูคึกคักมีชีวิตชีวาขึ้นบ้าง
อย่างไรก็ตาม สำหรับชาวเมืองที่อาศัยอยู่ในเมืองน้อยแห่งนี้แล้วพวกมันไม่เคยรู้สึกว่าที่แห่งนี้รกร้างกันดารแม้แต่น้อย
อย่าได้เห็นว่าลุงปิศาจกิ้งก่ากำยำล่าสันถึงเพียงนี้ แต่กลับมีนามอันไพเราะเพราะพริ้งว่า อันหย่า (สงบสุขสง่างาม) กล่าวตามความสัตย์ จั่วม่อไม่ว่ามองอย่างไรก็ไม่รู้สึกว่านามอันสง่างามนี้มีส่วนเกี่ยวข้องอันใดกับลุงปิศาจกิ้งก่า
ลุงอันหย่าเปี่ยมน้าใจไมตรียิ่ง แม้ว่าสุ้มเสียงติดจะดุร้ายรุนแรงอยู่บ้างแต่กลับดูแลเอาใจใส่จั่วม่อกับอากุ่ยเป็นอย่างดี โดยเฉพาะอากุ่ย บางครั้งยามมองดูอากุ่ย ร่องรอยความหม่นหมองมักฉาบทาอยู่ในดวงตาของลุงอันหย่าเสมอ เป็นเหตุให้จั่วม่อคาดเดาว่าลุงอันหย่าอาจจะเคยมีบุตรีเหมือนกับอากุ่ยคนหนึ่ง
เห็นได้ชัดว่าภายในเมืองเศษหินแห่งนี้ ลุงอันหย่ามีอิทธิพล
