ตะสร้อยประคำอย่างไร้อารมณ์ ปรากฏสุ้มเสียงหนึ่งดังเข้าไปในโสตประสาท
“เปลวเทียนของติ้งเจินในหอนักบวชมอดดับแล้ว”
สุ้มเสียงของผู้ส่งสารฟังห่างเหิน ปราศจากความรู้สึก หลังจากรับฟังก็มีแต่ความเงียบสงัดเท่านั้น เปี๋ยหานคล้ายเพิ่งรับฟังเรื่องราวที่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับมัน สีหน้าสงบราบเรียบ ไม่บังเกิดระลอกอารมณ์แม้แต่น้อย
เห็นบรรดาศิษย์ฝ่ายนอกของวัดเสวียนคงจำนวนมาก นอนจมกองเลือดอยู่ข้างเท้ามัน
ค่ายกลเคลื่อนย้ายเบื้องหน้าส่องประกายวูบวาบไม่หยุดยั้ง สะท้อนประกายน่าขนพองสยองเกล้าอยู่ในแอ่งเลือดที่เนืองนองท่วมพื้น
ชั่วไม่กี่อึดใจให้หลัง ร่างสูงใหญ่กำยำร่างหนึ่งก้าวออกมาจากค่ายกลเคลื่อนย้าย
ผู้มาพอพบเห็นเปี๋ยหาน สีหน้าทอแววลิงโลดยินดีสุดระงับ โถมเข้าหาทันที “เตี้ยนเซี่ย!19”
หากจั่วม่อเห็นภาพนี้ มันจะต้องแตกตื่นตะลึงลาน และจดจำคนผู้นี้ได้ทันที …ฟู่ฟง! บุคคลลึกลับที่จู่ ๆ ก็ปรากฏตัวในอาณาจักรนภาจันทร์เคยเข้าร่วมประลองชุมนุมวิจารณ์กระบี่แห่งตงฝู ทั้งยังเคยพบพานกันอีกครั้งที่เกาะแมกไม้รกร้าง ฟู่ฟงผู้ไม่เคยมีใครทราบประวัติความเป็นมาผู้นี้ยังเคยใช้ข่าวสารเรื่องสำนักกระบี่สุญตาโยกย้ายไปยังอาณาจักรคลื่นเรืองรอง แลกกับตำแหน่งของดินแดนลับจากจั่วม่อ
“บริวารได้ยินว่ามีดาวพร่างกลางทิวาปรากฏขึ้นในอาณาจักรนภาจันทร์ คาดเดาว่าอาจเป็นเตี้ยนเซี่ย จึงเฝ้าติดตามอยู่นาน บริวารนึกไม่ถึงจริง ๆ ว่าเตี้ยนเซี่ยที่แท้อยู่ใ
