หนึ่งยังไม่มี ย่อมไม่มีผู้ใดยินยอมเชื่อแล้ว จั่วม่อกับพวกยังรู้ซึ้งถึงพลังอำนาจของอาวุธเวทระดับเจ็ดเป็นอย่างดี เนื่องเพราะกงล้อภาวนาของจงหยูก็เป็นอาวุธเวทระดับเจ็ด
หากแต่ทั้งสองแม้เป็นอาวุธเวทระดับเดียวกัน ทว่าเมื่อหนึ่งอยู่ในมือจินตันและอีกหนึ่งอยู่ในมือหยวนอิง พลังอำนาจที่สำแดงออกมากลับผิดแผกแตกต่างราวสวรรค์กับแผ่นดิน ซึ่งความจริงอาวุธเวทระดับเจ็ดเป็นของวิเศษขั้นสูงสุดที่จินตันสามารถใช้สอย แต่เนื่องเพราะถูกจำกัดด้วยระดับพลังบำเพ็ญเพียร ต่อให้เป็นยอดฝีมือจินตันยังมิอาจใช้พลังของอาวุธเวทระดับเจ็ดได้เกินกว่าสองส่วน โดยมากใช้ได้เพียงส่วนเดียวเสียด้วยซ้า แต่ยอดคนด่านหยวนอิงสามารถใช้อาวุธเวทระดับเจ็ดได้เต็มพลังความสามารถถึงสิบส่วน
ซิวเจ่อผู้หนึ่งพลังฝีมือจะสูงเยี่ยมเท่าใดขึ้นอยู่กับหลายปัจจัยอย่างเช่นพลังปราณ ระดับการฝึกปรือเวทวิชา ระดับความเข้าใจในกฏเกณฑ์แห่งฟ้าดิน อาวุธเวทและอื่น ๆ อีกมากมาย แต่ความห่างชั้นระหว่างจินตันกับหยวนอิง เป็นช่องว่างที่ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่อาจข้ามได้
หยวนอิงผู้หนึ่งเมื่อถูกไล่ต้อนจนตรอก จะสามารถปลดปล่อยพลังทำลายล้างได้ถึงระดับใด… …
มองดูติ้งเจินสีหน้าเคร่งเครียดถมึงทึง มือหนึ่งถือมู่อวี๋ อีกมือถือไม้เคาะ จั่วม่อได้แต่หวังว่าปิงเย่าจะสามารถรับมือฝ่ายตรงข้ามได้
ไม่ว่าจะอย่างไร ชนชั้นหยวนอิงก็ยังทำให้ผู้คนใจสั่นหวั่นไหวอยู่บ้าง… …
ขณะที่จั่วม่อพยายามวางท่าสงบเยือก
