ทนาอย่างออกรส เยี่ยงผู้เฝ้าดูแต่ไกลที่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง แต่บัดนี้เมื่อรอยแยกแห่งความโกลาหลปรากฏออกมาอย่างกะทันหันในหลาย ๆ อาณาจักร ก็นำพาสงครามและการเข่นฆ่าเข้ามาในชีวิตประจำวันของพวกมัน นำพาความสุขสงบไปจากพวกมัน และผลักทุกคนลงไปในปลักโคลนอันโหดร้ายอำมหิตอย่างไม่เปิดโอกาสให้หลีกเลี่ยง!
มหานครนภาโลหิตสูญเสียคุณค่าความหมายในบัดดล
นี่เป็นภัยพิบัติจากสวรรค์ มหาพิบัตินภาสลาย!
ไฟสงครามปะทุขึ้นทุกแห่งหน!
ไม่มีผู้ใดจะหนีพ้นไปได้!
จั่วม่อพอทราบข่าวนี้ถึงกับนิ่งขึงตะลึงงันไปครึ่งค่อนวัน เมื่อครั้งหนึ่งเคยเข่นฆ่าเปิดทางออกจากมหานครนภาโลหิต มันย่อมทราบกระจ่างกว่าซิวเจ่อทั่วไป ว่ารอยแยกแห่งความโกลาหลเหล่านี้เป็นเรื่องราวใด
แม่นางน้อย เหวยเสิ้ง ซู่หลง จงหยู … …
ไม่ว่าผู้ใดพอได้ยินเรื่องนี้ ยังทำท่าไม่กล้าเชื่อหูตัวเอง
ห้องโถงอันเงียบสงัดกดดันซางเว่ยหมิงไม่น้อย มันเหลือบมองทุกคนที่มารวมตัวกันอย่างขลาดเขลา แต่ยังกัดฟันกล่าวว่า “นี่เป็นข่าวที่ข้าสืบทราบมาจากภายนอก ตอนนี้ข่าวแพร่สะพัดไปทั่วแล้ว คนข้างนอกนั่นบ้าคลั่งกันไปหมด พวกเราควร… …พวกเราควร… …”
ทุกคนหันมามองมันเป็นตาเดียว มองจนมันอดแตกตื่นลนลานไม่ได้“พวกเราควรเตรียมตัวหลบหนีไปโดยเร็วหรือไม่?”
มันปลุกปลอบความกล้า กล่าวสืบต่อว่า “พวกเราต้องรีบเก็บข้าวของเตรียมหลบหนีออกจากอาณาจักรทะเลเมฆทันที กองทัพปิศาจฝีมือกล้าแข็งยิ่ง ไม่มีใครสามารถสกัดขัดขวา
