เร็วอันสะท้านขวัญวิญญาณ!
พื้นดินใกล้เข้ามาอย่างรวดเร็วยิ่ง ลำแสงสีทองฟาดใส่ดรรชนีที่ชี้ขึ้นสู่ท้องนภาของชิงหลินอย่างแม่นยำ
บึม!
สุ้มเสียงสดใสดังรัวเร็ว สะท้านทั่วบริเวณ!
ชิงหลินประดุจถูกสายฟ้าฟาดใส สะท้านขึ้นทั้งร่าง ทันใดนั้นพลังอันเกรี้ยวกราดไพศาล ยึดถือร่างมันเป็นจุดศูนย์กลาง กวาดวาบออกมาอย่างรุนแรง!
เพียะเพียะเพียะ!
บรรดาต้นไม้ใหญ่ยักษ์ที่หยาบหนาหลายสิบจั้ง ไม่ต่างจากกิ่งก้านเรียวบาง หักสะบั้นลงอย่างง่ายดาย คลื่นอากาศอันเกรี้ยวกราดไม่ว่ากวาดผ่านไปยังที่ใด พื้นดินกระเพื่อมเป็นคลื่น ต้นไม้ล้วนหักพินาศสิ้น
ทั่วทั้งอาณาจักรลับแมกไม้ขจีสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง!
ภายใต้ลำแสงสีทองอันบริสุทธ์ ชิงหลินดวงตาทอประกายที่ยากจะบ่งบอกบรรยายชนิดหนึ่ง คลับคล้ายดวงดาวกำลังลุกไหม้ ในรอยยิ้มสุขสราญเต็มไปด้วยความอิ่มเอมใจ เต็มไปด้วยความอบอุ่นอ่อนโยน
มันไม่ได้บอกจั่วม่อ ว่าในบรรดาผู้พิทักษ์อาณาจักรลับทั้งสี่ มันเป็นเพียงหนึ่งเดียวที่ยังคงรักษาสติสัมปชัญญะเอาไว้ได้ อีกสามคนสูญเสียความคิดจิตใจไปหลายพันปีแล้ว กลายเป็นตัวประหลาดที่รู้จักแต่เข่นฆ่าสังหารตามสัญชาตญาณเท่านั้น
ทั่วทั้งวิหารเทพ มันเป็นคนเดียวที่มีสติแจ่มใส
หลายหมื่นปีของความโดดเดี่ยวเปลี่ยวเหงา ช่างยาวนานถึงเพียงไหน!
มันไม่ได้บอกจั่วม่อ เมื่อวิหารเทพสุริยันเปิดออกอย่างเต็มที่ ผู้พิทักษ์อาณาจักรลับเช่นมันจะเหมือนกับดวงอาทิตย์ที่เผาผลาญชีวิตเป็นคร