ภูตเทพไม่อาจหยั่งคาด ลี้ลับพิสดารจนยากจะบ่งบอกบรรยายโดยแท้!
คนผู้นี้เป็นใครกันแน่?
ในใจทุกคนมีความคิดเดียวกัน ยอดยุทธ์ระดับนี้สมควรถูกจัดเข้าสู่ทำเนียบยอดฝีมือแต่แรกแล้ว! พวกมันไฉนไม่เคยได้ยินผู้คนกล่าวถึงคนผู้นี้?
บางคนมีจิตใจอันประเปรียว ทั้งยังล่วงรู้มากกว่าผู้อื่น ทันใดนั้นหวนนึกถึงการหายตัวไปของหนิงอี้และกู้หมิงกง รวมถึงซากศพที่เหลือเพียงโครงกระดูกของเยวียนซิ่น รายละเอียดที่พวกมันเคยมองข้ามไปผุดขึ้นในใจทันที พวกมันคลับคล้ายเข้าใจเรื่องราวบางประการ
มียอดยุทธ์ระดับนี้อยู่บนเกาะเต่าก็ไม่น่าแปลกใจอันใด!
กระทั่งจั่วม่อเองยังตื่นตะลึง เมื่อเหวยเสิ้งฟาดฟันกระบี่ออกไป มันถึงกับขนหัวลุกชี้ชันโดยไม่รู้ตัว ม้าฝานกับพวกทั้งหลายล้วนปากอ้าตาค้างมีเพียงจั่วม่อ ซู่หลงและจงหยูที่ยังรักษาสีหน้าสงบเยือกเย็นเอาไว้ได้
ศิษย์พี่ใหญ่ผิดมนุษย์มนาอย่างที่คาดเอาไว้จริง ๆ!
ทุกครั้งที่ศิษย์พี่ใหญ่บาดเจ็บปางตาย หลังจากทุเลาหายดีแล้ว ความแข็งแกร่งของมันจะพุ่งทะยานขึ้นอย่างก้าวกระโดด!
จั่วม่อเดิมทียังรู้สึกภาคภูมิใจในความรุดหน้าของตนในช่วงนี้ แต่ต่อหน้ากระบี่ของศิษย์พี่ใหญ่ที่กระทั่งฟ้าดินยังเปลี่ยนสี ความภาคภูมิของมันหดแฟบลงทันควัน!
ศิษย์พี่ใหญ่อาศัยกระบี่เดียวข่มขวัญทั่วทั้งสนามรบ จั่วม่อฉวยโอกาสในความเงียบสงัดนี้ แย้มยิ้มเย็นเยียบ สำทับอย่างดุร้ายกระหายเลือดว่า
“ภายในครึ่งชั่วยาม ผู้ที่ยังอยู่ในระยะห้าสิบ
