“นักพรตอีกาไฟผู้นี้ฝีมือไม่เลว!” เวยลี่เทียนสีหน้าแปรเปลี่ยนเล็กน้อย จ้องมองอีกาปราณเพลิงทมิฬตาไม่กะพริบ ในใจกำลังใคร่ครวญว่าสมควรดึงนักพรตอีกาไฟเข้าร่วมกลุ่มของพวกมันหรือไม่ ด้วยฝีมือที่นักพรตอีกาไฟสำแดงออกมาในยามนี้ มากเกินพอที่จะทำให้มันมีที่ทางอยู่ในกลุ่มสี่สิบเก้าคนได้
อาซิ่นไม่เอ่ยคำใด ดวงตาจ้องเขม็งไปยังฝูงอีกาเพลิงอันเลิศพิสดารเหล่านั้น
ดวงตาสีเทาเร่งเร้าพลังไปถึงขีดสุด ในสายตาของมันเห็นอีกาเพลิงเปลี่ยนเป็นลูกไฟดำทมิฬ แตกปะทุอย่างดุดัน ลูกไฟแต่ละดวงลุกโชนสะบัดพลิ้วด้วยจังหวะจะโคนอันพิเศษเฉพาะ พลังปราณธรรมชาติระหว่างฟ้าดินไหลบ่าไปยังพวกมันอย่างบ้าคลั่ง!
น่าพรั่นพรึงโดยแท้!
ทว่าตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิงกับพลังสภาวะของฝูงอีกาเพลิง เกาะเต่าที่ด้านล่างกลับเงียบสงบเป็นพิเศษ
นี่เป็นความสงบที่ผิดธรรมดา!
ในครรลองสายตาเนตรสีเทาของมัน มองไม่เห็นความเคลื่อนไหวใดแม้แต่แสงสีฟ้าครามที่ก่อนหน้านี้คล้ายมีคล้ายไม่มี ยามนี้ก็หายตัวไปอย่างสิ้นเชิง นี่มันเงียบสงบเกินไป! มีคนกำลังโหมจู่โจมค่ายกลใหญ่ของพวกมันพวกมันกลับทำท่าราวกับว่าไม่รู้สึกตัว ไม่มีปฏิกิริยาตอบโต้แม้แต่น้อย
อาซิ่นเบิ่งตากลมกว้าง แทบไม่กล้ากะพริบตา เกรงว่าจะพลาดรายละเอียดใดไป
ไม่ทราบเพราะเหตุใด ความเงียบสงบผิดธรรมดานี้คล้ายระบาดใส่ฝูงชนอย่างรวดเร็ว บรรดาจินตันพากันกลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัว ราวกับว่ากำลังเฝ้ารอคอยอย่างใจจดใจจ่อ
ในเวลาน
