จากนั้นก็จบสิ้นแล้ว! ครั้งนี้ต่างจากการบุกโจมตีของตระกูลเถียนในคราวนั้น เนื่องเพราะมีจินตันมากเกินไปจริง ๆมากมายเสียจนแม้แต่กองทัพก็ไม่อาจรับมือพวกมันทั้งหมดได้
ที่สำคัญบนเกาะมีซิวเจ่อระดับต่าอยู่เป็นจำนวนมาก พวกมันไม่มีเรี่ยวแรงปกป้องคุ้มครองตัวเอง หากศัตรูบุกเข่นฆ่าเข้ามาได้ ผลสุดท้ายคงเลวร้ายสุดคาดคิด!
จั่วม่อสั่นสะท้านไปทั้งร่าง!
แต่ยังไม่ทันจะได้ห้ามปรามสองเจ้าตัวน้อย สิ่งที่เกิดขึ้นต่อหน้า กลับทำให้มันตกตะลึงพรึงเพริดจนลืมห้ามปรามไปเลย!
เห็นร่างอ้วนกลมจ้าม่าของเจ้าเพลิงน้อยเกาะแนบติดกับม่านแสงราวกับก้อนข้าวเหนียวแปะลงไป ใบหน้าของมันกดทาบลงบนม่านแสงด้านใน จ้องมองเปลวไฟที่ลุกไหม้อยู่ด้านนอกม่านแสงอย่างโหยหาอาวรณ์ราวกับว่ามันพบเห็นสิ่งที่แสนโอชะและน่าอร่อยจนน้าลายไหลย้อย!
จั่วม่อแทบเข้าใจว่าสายตาของมันผิดเพี้ยนไป ต้องขยี้ตาสองสามรอบ แล้วค่อยเพ่งมองดูอีกที ให้แน่ใจว่ามันไม่ได้เห็นภาพหลอนไปเอง
เจ้าตัวเล็กนั้นกำลังน้าลายไหลจริง ๆ!
ฉากที่ตามมาหลังจากนั้น ยังทลายขอบเขตความคิดของจั่วม่ออีกครั้ง
เห็นเจ้าเพลิงน้อยที่ถูกกั้นอยู่ในเปลือกม่านแสงบิดร่างวูบ หันส่วนก้นเล็งไปยังเปลวไฟสีดำที่ลุกไหม้อยู่ด้านนอก ฟู่ว ท่ามกลางเสียงแปลกประหลาดดังเบา ๆ เปลวไฟที่ด้านนอกม่านแสงพลันยืดยาวเป็นสาย พุ่งหายเข้าไปในรูเปิดที่ด้านหลังของเจ้าเพลิงน้อย
จั่วม่อยกมือขยุ้มศีรษะตัวเอง ยืนตัวแข็งทื่อเป็นก้อนหิน!
โอ
