้ สวรรค์!
นี่มันอะไรกัน!
จั่วม่อพลันหวนนึกขึ้นได้ ทุกครั้งที่มันบีบเค้นร่างอ้วนกลมของเจ้าเพลิงน้อย เจ้าเพลิงน้อยจะพ่นเปลวไฟบาง ๆ ออกมา เวลาที่เบื่อหน่ายจั่วม่อมักชมชอบเล่นสนุกเช่นนี้ เมื่อบีบเค้นร่างนุ่มนิ่มอ่อนหยุ่นของเจ้าเพลิงน้อย เปลวไฟจะระเบิดปะทุออกมาทุกที สนุกสนานน่าสนใจอยู่บ้างมันมักใช้เพื่อคลายความเบื่อหน่ายในบางเวลา
แต่บัดนี้มันกลับเห็นเจ้าเพลิงน้อยใช้รูเปิดที่สามารถพ่นไฟ ดูดกลืนเปลวไฟอย่างดุเดือด ไม่ถูกต้อง ดูดกลืนเปลวไฟอย่างบ้าคลั่ง!
จั่วม่อรู้สึกว่าโลกของมันพังทลายลง!
เหล่าผู้คนรอบกายมันที่เดิมทีเต็มไปด้วยรังสีฆ่าฟัน พากันนิ่งขึงตะลึงงันไปหมด
ฉากเหตุการณ์อันพิสดารเช่นนี้ เห็นได้ชัดว่าอยู่เหนือขอบเขตความเข้าใจของผู้คนปกติ
หลังจากดูดกลืนเปลวไฟกองหนึ่งเข้าไปจนเกลี้ยงฉาด เจ้าเพลิงน้อยทอดถอนอย่างสุขใจคำหนึ่ง จากนั้นกลิ้งขลุก ๆ ไปตามเปลือกม่านแสงด้านใน เสาะหากองไฟถัดไป
เจ้าเพลิงน้อยไม่ว่าผ่านไปยังที่ใด เปลวไฟด้านนอกจะเปลี่ยนเป็นเส้นสาย พุ่งหายเข้าไปในรูเปิดด้านหลังของมันจนหมดสิ้น ทุกครั้งที่เจ้าเพลิงน้อยดูดกลืนกองไฟ ม่านแสงค่ายกลจะกระเพื่อมเบา ๆ ช่วยเปิดทางสะดวกให้แก่มัน นี่เป็นเพราะเจดีย์น้อยลงมือสอดประสานกับเจ้าเพลิงน้อย เจ้าตัวเล็กทั้งสองรู้ใจกันเป็นที่สุด
เกาะเต่าเงียบกริบดุจป่าช้า
จั่วม่อกับพวกที่ด้านล่าง แหงนหน้าถ่างตามองดูด้วยสีหน้าแข็งค้างราวกับว่าพวกมันเป็นรูปปั้นหิน
