ยเมื่อศิษย์สามคนสุดท้ายจากไป เถียนจงโจวร่างแข็งทื่อเหมือนท่อนไม้ สมองขาวว่างเปล่าเมื่อไม่กี่วันก่อน ระดับสูงของตระกูลร้องขอให้พวกมันจัดการสั่งสอนห้องเรียนฝึกวิชาที่เปิดใหม่นี้ ให้รู้จักที่ตํ่าที่สูงเสียบ้าง เถียนจงโจวกับพวกเต็มไปด้วยความคึกคักกระตือรือร้น พวกมันแต่ละคนล้วนงัดไม้เด็ดออกมา สอนเหล่าศิษย์อย่างสุดความสามารถและเฝ้ารอเวลาที่จะเหยียบยํ่าอีกฝ่ายให้จมดิน!ในสาขาวิชาอื่นๆ ตระกูลเถียนอาจไม่กล้าประชันขันแข่ง แต่ในศาสตร์วิชาพืชปราณ ในเมืองซวีหลิงยังจะมีผู้ใดทัดเทียมกับพวกมัน?เหล่าซือแต่ละคนของห้องเรียนฝึกวิชาตระกูลเถียนเต็มไปด้วยขวัญกำลังใจ สิ่งที่ห้องเรียนฝึกวิชาเกาะเต่าสอนในวันแรก ในสายตาของเถียนจงโจวกับพวก นี่เป็นแค่ลูกไม้ของฝ่ายตรงข้ามเท่านั้น ทั้งยังแสดงให้เห็นว่าฝ่ายตรงข้ามไม่แข็งแกร่งเท่าพวกมันจึงต้องใช้วิธีการนอกรีตนอกรอยเช่นนี้ห้องเรียนฝึกวิชา สุดท้ายแล้วย่อมต้องขันแข่งกันด้วยพลังที่แท้จริง!เถียนจงโจวกับพวกบังเกิดความเชื่อมั่นอย่างเปี่ยมล้นทว่าเรื่องราวที่แปรเปลี่ยนอย่างฉับพลัน ทำให้ทุกผู้คนต้องนิ่งขึงตะลึงงันไม่มีผู้ใดคาดคิด ว่าห้องเรียนฝึกวิชาเกาะเต่าที่พวกมันเห็นเป็นตัวตลก จะได้รับความนิยมถึงเพียงนี้ โด่งดังจนหยุดไม่อยู่ถึงเพียงนี้! ในช่วงเวลาเพียงไม่กี่วัน ลูกศิษย์ลูกหาของห้องเรียนฝึกวิชาตระกูลเถียนลดจำนวนลงอย่างรวดเร็วแรกเริ่มเดิมที เถียนจงโจวยังครุ่นคิด ศิษย์เหล่าน
