ี้ไม่นานสมควรหวนกลับมาอีกครั้ง ทั้งมันและบรรดาเหล่าซือของห้องเรียนล้วนทุ่มเทฝีมือทั้งหมด พวกมันไม่เคยลงทุนลงแรงมากถึงเพียงนี้มาก่อน และไม่เคยตั้งอกตั้งใจสอนวิชาถึงเพียงนี้มาก่อน! พวกมันหวังจะใช้วิธีนี้เปลี่ยนทิศทางกระแสนํ้าแต่พวกมันได้ตระหนักอย่างรวดเร็ว ว่าความพยายามของพวกมันล้วนสูญเปล่าจำนวนศิษย์ที่มาลดน้อยลงเรื่อยๆออกจากภวังค์ความคิด เถียนจงโจวดวงตาแดงฉานด้วยสายเลือด สองมือกำแน่นอย่างไม่รู้ตัว ความขุ่นข้องขัดเคืองระเบิดขึ้นในใจ!ไฉนเป็นเช่นนี้!เพราะเหตุใด!มันผลุนผลันออกไปอย่างกะทันหัน ใบหน้าเด็ดเดี่ยวแน่วแน่มันจะไปดูให้เห็นกับตา ห้องเรียนฝึกวิชาของผู้อื่นที่แท้ใช้วิธีการชั่วร้ายใด!มันกระทั่งอารมณ์เก็บข้าวของบนโต๊ะยังไม่มี เดินปึงปังออกมาโดยไม่เหลียวหลังแม้สักแวบมันจะต้องเปิดโปงกลลวงของฝ่ายตรงข้ามต่อหน้าคนทั้งหมดให้จงได้!เมื่อเดินออกมาภายนอก ปรากฏหยาดพิรุณโปรยปรายเบาๆเถียนจงโจวสาวเท้าเดินเร็วรี่ ไม่ได้รู้สึกถึงหยดนํ้าฝนที่ตกเปาะแปะกระทบร่างการเสาะหาห้องเรียนวิชาพืชปราณของเกาะเต่าไม่ใช่เรื่องยากมันเพียงแค่สอบถามไม่กี่คำก็ล่วงรู้สถานที่คร่าวๆ เถียนจงโจวคุ้นเคยกับเมืองซวีหลิงเป็นอย่างยิ่ง ในไม่ช้าก็ค้นพบเป้าหมายนั่นเป็นตรอกลึกเล็กๆ ที่เงียบสงัดแห่งหนึ่งคนเหล่านี้ดูเหมือนไม่ค่อยมีเงินทอง ตรอกเล็กๆ แห่งนี้ทำเลที่ตั้งไม่ดี เป็นพื้นที่ห่างไกลที่สุดที่ไม่มีผู้ใดมา เถียนจงโจวฟื้นฟูความเชื่